Ακούστε:

Καλημέρα κύριε Παππά.

Καλημέρα κύριε Κολιοπάνο, καλημέρα κυρία Γιωτάκη, καλημέρα και στους ακροατές.

Λοιπόν να ξεκινήσουμε από το θέμα της Πέμπτης.

Εννοείς τη συνεδρίαση του Eurogroup. Έχουμε δύο εικοσιτετράωρα μέχρι τότε.

Το θεσμό των θεσμών.

Τον άθεσμο των θεσμών θα έλεγα εγώ.

Είναι ενδιαφέρον πάντως κύριε Κολιοπάνο, επιτρέψτε μου να σας πω ότι μία κουβέντα, την οποία την είχαμε ξεκινήσει σχεδόν μόνοι πριν από αρκετό χρονικό διάστημα βλέπετε ότι έχει γενικευτεί στο επίπεδο της Ευρώπης και εκστομίζονται και πάρα πολλές σφοδρές κριτικές από ανθρώπους οι οποίοι είναι πάρα πολύ υψηλά ιστάμενοι σε θεσμικό επίπεδο και εννοώ τον κύριο Μοσκοβισί.

Βεβαίως και όχι μόνο αυτό και σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης της Ευρώπης υπάρχει έντονη αρθρογραφία ότι δεν μπορεί ένα μη θεσμικό όργανο να αποφασίζει για την τύχη μας ή για την τύχη των θεσμών.

Νομίζω ότι θα ήταν και πολύ ενδιαφέρον να έχουμε και λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του θεσμού έτσι για να διαφωτιστεί και η κοινή γνώμη για το τι ακριβώς συμβαίνει. Εν πάση περιπτώσει νομίζω ότι είμαστε σε μία περίοδο που η δυναμική των εξελίξεων είναι μία δυναμική η οποία με τις κατάλληλες πολιτικές πρωτοβουλίες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να αποβεί θετικά για το ειδικό βάρος των θεσμών, οι οποίοι έχουν και δημοκρατική νομιμοποίηση και υπόκεινται σε λογοδοσία.

Μάλιστα αλλά σε κάθε περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση φαντάζομαι ότι περιμένει, επιδιώκει και επιμένει λύσεις στο Eurogroup της Πέμπτης έτσι δεν είναι;

Η ελληνική κυβέρνηση έχει πει ότι χρειαζόμαστε μία λύση, δεν έχει πει ότι οπωσδήποτε πρέπει να δοθεί εκεί ή αλλού, υπάρχουν τρόποι να δοθούν λύσεις. Αυτή τη στιγμή αν θέλετε την προσωπική μου γνώμη δε θα το θεωρήσω απίθανο να μεταφερθεί η λύση στην Σύνοδο Κορυφής, η οποία είναι έτσι και αλλιώς προγραμματισμένη. Δεν το θεωρώ απίθανο, δεν θα είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει. Και νομίζω ότι για να υπάρξει λύση πρέπει πραγματικά να φύγει από τη μέση το προπέτασμα καπνού των πολιτικών σκοπιμοτήτων έτσι δεν είναι; Διότι άκουγα και πριν το ρεπορτάζ το οικονομικό που είχατε με την ανταποκρίτρια σας, υπάρχουν κάποια οικονομικά δεδομένα, υπάρχουν πλείστες όσες τεχνικές λύσεις, οι οποίες μπορούν να δώσουν το ζητούμενο για το ελληνικό χρέος, το ζήτημα είναι η πολιτική βούληση κατά τη γνώμη μου. Έτσι δηλαδή έχει αναφανεί και όποιος παρακολουθεί το ρεπορτάζ θα δει ότι πραγματικά υπάρχουν πάρα πάρα πολλές δυνατότητες και πάρα πολλές εναλλακτικές ούτως ώστε να καταλήγουμε σε ένα αποτέλεσμα το οποίο είναι επιθυμητό και νομίζω απολύτως εφικτό.

Το θέμα είναι ότι επειδή έχουμε ένα τοίχο και αυτός ο τοίχος λέγεται γερμανικές εκλογές και κύριος Σόιμπλε και μάλιστα μου έκανε εντύπωση και το σχολίασα την προηγούμενη ώρα με την παρουσία του Γάλλου Υπουργού Οικονομικών του κυρίου Λε Μερ στην Ελλάδα, έσπευσε να βγάλει το Υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας μία ανακοίνωση που λέει δεν έχει προγραμματιστεί συνάντηση του Γάλλου Υπουργού Οικονομικών με τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών στο Βερολίνο. Δεν κατάλαβα για κάτι το οποίο ούτε καν έχει συζητηθεί βγαίνει ανακοίνωση για να προκαταλάβει κάτι, το οποίο ούτε καν είναι σχεδιασμένο; Αυτό δείχνει μία πολιτική.

Κύριε Κολιοπάνο θα συμφωνήσω με το δεύτερο σκέλος της παρατήρησης σας, θα διαφωνήσω με το πρώτο. Δηλαδή είναι προφανές ότι υπάρχουν πολιτικές προτεραιότητες στη Γερμανία. Καλά θα κάνουν και οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις να συνειδητοποιήσουν το τι ακριβώς συμβαίνει, να αποδώσουν τις διαφορές στις υπαρκτές πολιτικές διαφωνίες, οι οποίες υπάρχουν. Προφανώς προφανέστατα αυτό το οποίο επισημάνατε αποτυπώνει ακριβώς αυτά τα ελατήρια. Θα διαφωνήσω μαζί σας ως προς το εάν υπάρχει τοίχος ή όχι. Δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτές οι πολιτικές προτεραιότητες έχουν αποτελέσει εμπόδιο στην ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και βεβαίως στην ολοκλήρωση της δεύτερης ως προς τις προϋποθέσεις της εφαρμοσμένης πολιτικής. Θέλω να σας θυμίσω δηλαδή ότι και στην πρώτη αξιολόγηση είχαμε δυστυχώς κάποιους οι οποίοι δεν ήθελαν να ολοκληρωθεί, όπως είχαμε και κάποιους οι οποίοι δεν ήθελαν να ολοκληρωθεί η τριετής συμφωνία τον Ιούλιο του ’15. Δεν τους πέρασε όμως.

Εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση απλώς το θέμα του χρέους..

Με ποιο περιεχόμενο.

Ακριβώς το θέμα του χρέους το οποίο είναι βασικό για την Ελλάδα να προχωρήσει εν πάση περιπτώσει να υπάρξει μία κανονικότητα και βλέπουμε συνέχεια, να το πω έτσι ποδοσφαιρικά, την μπάλα στην εξέδρα από τη γερμανική πλευρά.

Και να προσθέσω ότι υπάρχουν και κάποια μηνύματα για την αποσύνδεση της ποσοτικής χαλάρωσης από την υπόθεση του χρέους. Αυτό άραγε διευκολύνει την ελληνική προσπάθεια ή παίζει καθυστέρηση μεγαλύτερη;

Να πιαστώ τώρα από αυτό που αναφέρατε κυρία Γιωτάκη, νομίζω ότι έχει αποδειχθεί μέσα στην πορεία αυτών των χρόνων ότι το χρέος δεν ήταν απλώς ένα οικονομικό μέγεθος, αποτέλεσε το μοχλό για την επιβολή συγκεκριμένων οικονομικών πολιτικών, που δεν άπτονται μόνο της δημοσιονομικής προσαρμογής, την οποία προφανώς οποιουδήποτε προσανατολισμού κυβέρνηση και να έχει μία χώρα ενδεχομένως να χρειαστεί να τη κάνει. Θα την κάνει βεβαίως με διαφορετικές προτεραιότητες, με διαφορετική κατανομή των βαρών κτλ. Βλέπουμε όμως τώρα ότι αναπτύσσεται μία συζήτηση, η οποία πάει να κάνει το χρέος πλέον να μην είναι μοχλός ο οποίος να μπορεί να πιέζει, δηλαδή είδατε και την πρόταση της αποσύνδεσης της συμμετοχής στην ποσοτική χαλάρωση από το θέμα του χρέους αλλά και την πρόταση, η οποία κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή για τη ρήτρα ανάπτυξης. Διότι η πρόταση για τη ρήτρα ανάπτυξης δεν είναι μια δευτερεύουσα πρόταση κατά τη γνώμη μας, είναι μία πρόταση η οποία αντιστρέφει την οικονομική λογική των προγραμμάτων.

Δηλαδή τι είχαμε μέχρι στιγμής; Είχαμε οικονομικά προγράμματα τα οποία επέβαλαν μία δημοσιονομική προσαρμογή για να εξυπηρετηθεί το χρέος, ακόμα και εις βάρος της ανάπτυξης. Δεν έμπαινε η ανάπτυξη στην εξίσωση. Υπήρχε ένας απλός υπολογισμός των μεγεθών, μία πάρα πολύ φτωχή από την άποψη της οικονομικής ανάλυσης προσέγγιση και έλεγε τόσα χρειαζόμαστε, τόσα θα κόψουμε, προχωράμε παρακάτω δεν πάει να έχουμε και ύφεση 25%, όπως έγινε στη χώρα μας; Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τώρα με την πρόταση αυτή βλέπουμε το χρέος να κατεβαίνει μία κλίμακα παρακάτω και στην πρώτη προτεραιότητα να μπαίνει η ανάπτυξη και η πρόταση αυτή έρχεται να αποτυπώσει μία λογική η οποία θέλει το χρέος ως μέγεθος να μην μπαίνει εμπόδιο στις προοπτικές ανάπτυξης δηλαδή, θα το αποπληρώνεις όταν έχεις ανάπτυξη, όταν μπορείς. Δεν είναι δηλαδή απλώς μία ρύθμιση που διευκολύνει, ας πούμε ξέρω εγώ η επιμήκυνση της αποπληρωμής και της λήξης των ομολόγων ή η μείωση των επιτοκίων. Δεν πρόκειται περί αυτού. Πρόκειται περί μίας συνολικής αντιστροφής της λογικής. Το χρέος δηλαδή, αν αυτή η λογική αποτυπωθεί δεν μπορεί να καταστεί εμπόδιο για την ανάπτυξη, διότι θα αποπληρώνεται μόνο εάν υπάρξει ανάπτυξη. Είναι κρίσιμο για την Ελλάδα κατά τη γνώμη μου και νομίζω ότι ακριβώς επειδή η ελληνική οικονομία δείχνει τα σημάδια της ανάκαμψης, δηλαδή έχουμε και το 0,4% ανάπτυξη σε αντίθεση με τις αμέσως προηγούμενες προβλέψεις και την αύξηση της απασχόλησης από τις αρχές του ’17 κατά 200.000 θέσεις εργασίας. Και συγκεκριμένους κλάδους όπως η βιομηχανική παραγωγή, οι εξαγωγές μας, οι πωλήσεις αυτοκινήτων. Έχουμε μία σειρά από ενθαρρυντικά σημάδια, τα οποία συγκροτούν ένα πάζλ ανάκαμψης για την ελληνική οικονομία και αυτή τη δυναμική δεν πρέπει να την υπονομεύσουμε με άλλες καθυστερήσεις.

Και βασικό εργαλείο πάντως για την ανάκαμψη παραμένει το πέρασμα στην ποσοτική χαλάρωση έτσι δεν είναι; Και για την έξοδο στις αγορές εννοώ.

Κοιτάξτε να δείτε, η έξοδος στις αγορές και η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας, η ομαλή της χρηματοδότηση είναι το μέσο δεν είναι ο σκοπός. Είναι λοιπόν το μέσο για να πετύχουμε το σκοπό της δίκαιης ανάπτυξης. Εάν δεν έχουμε ομαλή χρηματοδότηση, όπως δεν είχαμε τα προηγούμενα χρόνια , δηλαδή το 2010 όπου βίαια κλείσανε οι κάνουλες της χρηματοδότησης, ή μετά που είχαμε τα capital controls κλπ, κλπ , αντιλαμβάνεστε ότι αυτό αποτελεί εμπόδιο. Άρα εμείς την ομαλή χρηματοδότηση τη θέλουμε για να μπορέσουμε να πετύχουμε τη δίκαιη ανάπτυξη. Δε θα κάνουμε επιλογές οι οποίες υπονομεύουν τις αναπτυξιακές προοπτικές με την υπόσχεση ομαλής χρηματοδότησης. Αυτό έγινε το 2014, έγινε με την άγαρμπη, άτσαλη, ψεύτικη, κάλπικη προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαρά να βγει στις αγορές.

Σε αυτό που λέτε ότι η σύνδεση της αποπληρωμής του χρέους με μία να την πω ρήτρα ανάπτυξης , για τη άποψη μου έχει και ένα πιο σημαντικό λόγο από αυτόν να μπορούμε να πληρώνουμε, ότι εξασφαλίζει σε αυτόν που θα επενδύσει, διότι ανάπτυξη σημαίνει επενδύσεις, ότι έχει μία προοπτική αυτή η χώρα ότι δε θα μας τύχει ξαφνικά κάποιο πατατράκ.

Και κυρίως γινόμαστε συνέταιροι με τους δανειστές μας.

Ακριβώς.

Έχουν και αυτοί απόλυτο συμφέρον η ελληνική οικονομία να περάσει στη σφαίρα της βιώσιμης ανάπτυξης. Υπάρχουν όλες οι δυνατότητες και μάλιστα θα σας έλεγα κύριε Κολιοπάνο υπάρχουν δυνατότητες ανάπτυξης οι οποίες δυνατότητες δε θα αφήνουν τη μισή Ελλάδα πίσω όπως έγινε στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε 500.000 συμπολίτες μας είναι δικαιούχοι στο κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε περίπου τόσοι, περίπου μισό εκατομμύριο συμπολίτες μας έχουνε συνταγογραφηθεί ή εξυπηρετηθεί από τη δική μας νομοθετική πρωτοβουλία για την πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ακόμα και για τους ανθρώπους που δεν έχουν ασφάλιση. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι εδώ γίνεται μία προσπάθεια και η οικονομία να περάσει στην ανάπτυξη αλλά και οι καρποί της να μπορούνε στοιχειωδώς να μοιράζονται με οποιονδήποτε τρόπο.

Να υπάρχει ένα κοινωνικό πρόσημο. Αλλά εγώ πάλι επιμένω ότι θεωρώ ότι αυτό το πράγμα, δηλαδή φεύγουμε -αν φύγουμε, δεν το ξέρουμε ακόμα αυτό- από την καλβανιστική αυτή αντίληψη γιατί πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες ας μην ξεχνάμε ότι οι Γερμανοί, το πολιτικό σύστημα το τωρινό, έχει μία καλβανιστική αντίληψη. Χρωστάτε, πληρώνετε. Δε μας ενδιαφέρει πού θα τα βρείτε.

Και μου έκανε εντύπωση, μου εξηγούσε ένας φίλος ότι -γερμανικά δε γνωρίζω- ότι η λέξη χρέος και η λέξη ενοχή είναι ταυτόσημες.

Γι’ αυτό εξάλλου έχουνε τέτοια μανία με την αποταμίευση. Εντάξει μακάρι να ξεπεραστεί, διότι όπως λέει και ο Πωλ Κρούγκμαν το κράτος δεν είναι οικογένεια. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε σαν μια φαμίλια το κράτος. Ότι η φαμίλια έχει πρόβλημα, μαζεύεται, πληρώνει ότι μπορεί. Εδώ δεν είναι , εδώ το κράτος ασκεί και μια κοινωνική πολιτική, υπάρχει ένας λαός.

Και κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική. Διότι έχει αποδειχθεί ότι χωρίς δημόσια παρέμβαση, και ιστορικά αν το δείτε, από τις μεγάλες οικονομικές κρίσεις δεν ξέφυγε καμία οικονομία χωρίς την ισχυρή, κρατική, δημόσια παρέμβαση. Χωρίς δηλαδή μία σχεδιασμένη πολιτική για τις επενδύσεις, χωρίς σχεδιασμένες πολιτικές για το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική προστασία η οποία έφερε και την κοινωνική ηρεμία και την πολιτική σταθερότητα. Ποτέ δεν έγινε, ποτέ δεν είχαμε παραδείγματα δηλαδή, υπέρβασης της οικονομικής κρίσης με τα βουντού οικονομικά των ελεύθερων αγορών και της αποθέωσής τους.

Θα περιμένουμε, θα δούμε. Ο Ιούνιος είναι σημαντικός μήνας.

Σημαντικότατος.

Θέλω να πάμε όμως στα δικά σας θέματα. Εδώ, τώρα θα σας εκφράσω μία προσωπική άποψη, έχουμε αυτή την ιστορία με τις τηλεοπτικές άδειες. Ως γνωστόν, το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο εξακολουθεί να είναι άναρχο. Και τα ραδιόφωνα δεν έχουν άδειες, εκτός αν εξαιρέσουμε κάποια, όπως είναι ο flash που πήρανε δια νόμου. Έχουμε τις τηλεοπτικές άδειες, έχουμε ένα ΕΣΡ το οποίο έχει συσταθεί εδώ και κάποιους μήνες και βλέπουμε, εγώ θα το έλεγα προσωπικά, ένα τέλμα. Όταν μάλιστα από ότι ξέρω κιόλας ο νόμος, ο δικός σας νόμος, έχει κριθεί αντισυνταγματικός για συγκεκριμένες πλευρές του οι οποίες είναι κυρίως ο αριθμός των τηλεοπτικών αδειών, αν δεν κάνω λάθος.

Όχι, όχι. Θα σας πω κύριε Κολιοπάνο. Η μόνη αντισυνταγματικότητα η οποία έχει επισημανθεί είναι αυτή της μεταφοράς άπαξ των αρμοδιοτήτων για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, τίποτα άλλο. Υπάρχει και το νομικό πλαίσιο και η υποδομή για να διεξαχθεί πάρα πολύ γρήγορα ο διαγωνισμός. Δυστυχώς κάθε μέρα που περνάει το δημόσιο χάνει λεφτά και πρέπει όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Επιτρέψτε μου να σας πω και να ενημερώσω και δια της φιλόξενης συχνότητάς σας τους ακροατές μας και το κοινό ότι πλέον η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών και των ραδιοφωνικών αποτελούν δεσμεύσεις της χώρας με βάση τη συμφωνία και το πλαίσιο της 2ης αξιολόγησης. Δηλαδή η ρύθμιση του τηλεοπτικού και του πεδίου του ραδιοφώνου είναι στο πακέτο των μεταρρυθμίσεων το οποίο έχουμε συμφωνήσει με τους θεσμούς και νομίζω αυτό κάνει ακόμα μεγαλύτερη την ευθύνη.

Τώρα βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου μια ανεξάρτητη αρχή η οποία έχει συσταθεί εδώ και μήνες, μάλιστα με συμφωνία όλων των κομμάτων. Εμείς είμαστε συνηθισμένοι εδώ που δουλεύουμε και στον ιδιωτικό τομέα, να το πω έτσι, σε μια διαδικασία που προχωράει. Κι επειδή η ανεξάρτητη αρχή, εγώ σας κάνω το ερώτημα, η ανεξάρτητη αρχή έχει τους ρυθμούς της . Ωραία. Δηλαδή τι θα γίνει; Κάποια στιγμή χάνει και την έννοια του θεσμικού ρόλου που έχει και αυτή η ανεξάρτητη αρχή. Έρχεται τώρα να πει ότι δεν μπορώ, θα το δω σε έναν χρόνο. Τώρα έχω άλλα να κάνω. Πως λύνεται αυτό ο γόρδιος δεσμός;

Δεν μπορούν να το πω αυτό. Θεωρώ ότι ήδη υπάρχουν καθυστερήσεις, οι οποίες δεν έπρεπε να υπάρξουν. Εξηγούμαι: Ακριβώς διότι δεν ξεκίνησε από το μηδέν. Δηλαδή το ελληνικό δημόσιο συσσώρευσε και γνώση και εμπειρία και έχει και το ανθρώπινο δυναμικό και μια σειρά από πράγματα και μελέτες έγιναν για το πότε θα διεξαχθεί ο διαγωνισμός. Άρα δεν ξεκινάει κανείς από το μηδέν. Υπάρχει και το νομικό πλαίσιο το οποίο είναι υποχρεωμένη η ανεξάρτητη αρχή να εφαρμόσει, διότι η ανεξάρτητη αρχή δε νομοθετεί. Η ανεξάρτητη αρχή ρυθμίζει το πεδίο των αρμοδιοτήτων της μέσα στα πλαίσια της υφιστάμενης νομοθεσίας. Ο νομοθέτης είναι η κυρίαρχη ελληνική Βουλή. Η κυρίαρχη ελληνική Βουλή έχει ένα νομικό πλαίσιο το οποίο η ανεξάρτητη αρχή καλείται να εφαρμόσει και δεν αφορά μόνο το ΕΣΡ. Αφορά όλες τις ανεξάρτητες αρχές για να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι. Υπάρχει μια κινητικότητα τις τελευταίες μέρες. Δεν γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες. Σε κάθε περίπτωση αυτό που μπορώ να υπογραμμίσω κ. Κολλιοπάνο και κα. Γιωτάκη είναι ότι εμείς από την πρώτη στιγμή σταθήκαμε δίπλα στους ανθρώπους του ΕΣΡ τους εξοπλίσαμε με ένα λογισμικό το οποίο τους επιτρέπει ανά πάσα στιγμή να μπορούν να ανακαλέσουνε σε οποιαδήποτε συσκευή είτε σταθερού είτε λάπτοπ, είτε κινητής συσκευής οποιοδήποτε κομμάτι τηλεοπτικού προγράμματος έχει εκπεμφθεί και να κρίνουν αν πρέπει να επιβάλλουν κυρώσεις και βεβαίως τους έχουμε παραχωρήσει και το λογισμικό, τους έχουμε παραχωρήσει και όλη την τεχνογνωσία από τον διαγωνισμό που διεξήγαμε και νομίζω ότι αυτά είναι όπλα στα χέρια τους τα οποία πάρα πολύ σύντομα θα πρέπει να αξιοποιήσουν.

Αν μου επιτρέπετε και θα κλείσω με αυτό για το συγκεκριμένο θέμα. Εμείς δεν καθίσαμε σε ένα δωμάτιο να σκεφτούμε και μας ήρθε έμπνευση για το πως να σχεδιάσουμε τον διαγωνισμό. Απευθυνθήκαμε στους ειδικούς που έχει η χώρα μας. Απευθυνθήκαμε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και σχεδίασε μία δημοπρασία με βάση το πρόβλημα που θέλαμε να λύσουμε και απόλυτο στόχο τη μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους για το ελληνικό δημόσιο. Έτσι τη σχεδιάσαμε. Κάναμε ένα διαγωνισμό και τον κέρδισε η εταιρία που διεξάγει τις εκλογές στην Ελλάδα, η Singular. Νομίζω ότι είναι ένα δείγμα αξιοπιστίας. Είναι η εταιρεία που διεξάγει τις εθνικές εκλογές και οικοδόμησε και το λογισμικό με βάση το οποίο διεξήχθη ο διαγωνισμός και βεβαίως στις επιτροπές συμμετείχαν και οι άνθρωποι της εθνικής επιτροπής τηλεπικοινωνιών, οι οποίοι δεν είναι διορισμένοι από τη δική μας κυβέρνηση, έχουν πείρα από προηγούμενους διαγωνισμούς σε σχέση με το ραδιοφάσμα και νομίζω ότι και γι’ αυτό είχαμε και μία διαδικασία η οποία ήταν άρτια στην εσωτερική της λογική και διοργάνωση και δεν μπόρεσαν καθόλου τα ποικιλώνυμα συμφέροντα, τα οποία θέλανε από την αρχή να την υπονομεύσουν, να προκαλέσουν κανένα ζήτημα σε σχέση με την εσωτερική λειτουργία και τη συνολική διεξαγωγή. Αλλά εν πάση περιπτώσει εδώ είμαστε. Νομίζω ότι πάρα πολύ γρήγορα θα μπορούσε το δημόσιο να εισπράξει χρήματα και θα περιμένουμε πραγματικά να δούμε πρωτοβουλίες τις αμέσως επόμενες μέρες.

Μακάρι να δούμε τις αμέσως επόμενες μέρες, διότι αυτό που θέλω να πω και εγώ για να το κλείσουμε εδώ είμαστε καταρχήν η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να μην πω και παγκόσμια, δημόσιο αγαθό αξιοποιείται από ιδιώτες χωρίς να υπάρχει καμία ανταμοιβή και μάλιστα δημόσιο αγαθό που έχει σχέση και με τη λειτουργία της δημοκρατίας. Αυτό όμως τι σημαίνει; Το κάθε μέλος της ανεξάρτητης αρχής και εν προκειμένω το ΕΣΡ είναι ένας δημόσιος λειτουργός. Ο δημόσιος λειτουργός έχει πρώτιστο καθήκον να περιφρουρεί το δημόσιο αγαθό, όταν λοιπόν δεν παίρνει μία απόφαση, τότε γεννιόνται ερωτήματα άλλου τύπου.

Εγώ δεν θέλω να σχολιάσω.

Σε αυτή τη χώρα ο καθένας πρέπει να ξέρει τις ευθύνες τις προσωπικές του.

Το βασικό είναι ότι υπάρχει ένα δεδικασμένο. Δηλαδή υπάρχει το δεδικασμένο του διαγωνισμού περασμένου Αυγούστου, το οποίο πολλοί συκοφάντησαν, λοιδόρησαν, αλλά το δεδικασμένο είναι ότι αυτός ο διαγωνισμός θα κατάφερνε, αν δεν τον ακύρωναν, να εξασφαλίσει 250 εκατ. για το ελληνικό δημόσιο. Νομίζω λοιπόν ότι υπό το φως αυτού του γεγονότος πρέπει ο καθείς να αναλάβει τις ευθύνες του και να προχωρήσουμε πάρα πολύ γρήγορα.

Ίδωμεν. Εν αναμονή.

Σας ευχαριστώ πολύ και χάρηκα που με φιλοξενήσατε.

gen dieuth yp

emedia a1

NGA

banner yp ggyp

banner yp ggpsp

banner yp ggee

banner yp ggtt

banner spec sec

satellite