Πάμε τώρα να καλημερίσουμε τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης τον κ. Νίκο Παππά. Κ. Υπουργέ καλημέρα σας

Καλημέρα κ. Χατζηνικολάου, καλημέρα και στους ακροατές σας.

Θα ξεκινήσω με τη διαπραγμάτευση, ρωτώντας πού βρισκόμαστε αν διατηρούμε ακόμα ελπίδες ότι μπορεί να έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση μέχρι την 5η Δεκεμβρίου ή αν αντίθετα είναι πιθανότερο να πάμε σε μια άλλη ημερομηνία Εurogroup εντός Δεκεμβρίου.

Νομίζω ότι ο στόχος παραμένει και γι αυτόν εργαζόμαστε και είναι και πολλοί αυτοί από τους αντισυμβαλλόμενους οι οποίοι εργάζονται ακριβώς για τον ίδιο στόχο. Δυστυχώς βέβαια βλέπουμε τις ίδιες πολιτικές σκοπιμότητες που αναδείχθηκαν και προς το τέλος της ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης να αναφαίνονται στο δημόσιο διάλογο σιγά σιγά, στην αρχή ντροπαλά και μετά είμαι σίγουρος ακόμα πιο ευθαρσώς, αλλά είμαστε αισιόδοξοι ότι η κατάληξη θα είναι ακριβώς η ίδια, δηλαδή όσοι επιθυμούν καθυστερήσεις και αλλαγή του ψηφισμένου και εφαρμοζόμενου προγράμματος απλώς θα αναγκαστούν να δείξουν την ανοχή τους ή να πάρουν άλλου τύπου αποφάσεις και το πρόγραμμα θα προχωρήσει ως έχει.

Κ. Υπουργέ πιστεύετε ότι μπορεί να πετύχουμε κάτι για το χρέος στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου; Και ρωτώ γιατί πολλοί λένε ότι εκεί ίσως πάρουμε μόνο τα βραχυπρόθεσμα και η οριτική λύση έρθει τελικά μετά το ’18. Θα πετύχουμε έστω να μας δώσουν, να διακηρύξουν -να το πω έτσι- το περιεχόμενο της λύσης, τον οδικό χάρτη;

Κοιτάξτε να δείτε.

Γιατί νομίζω ότι αυτό σήμα περιμένουμε να δοθεί στους επενδυτές.

Το βασικό σήμα που θέλουμε να δώσουμε και υπάρχουν πάρα πολλές δυνατότητες και τεχνητές λύσεις για αυτό είναι να υπάρξει μία απόφαση, μία διαφαινόμενη λύση, η οποία να βεβαιώνει την επενδυτική κοινότητα ότι η εξυπηρέτηση του χρέους δεν θα μπει εμπόδιο στις υπαρκτές αναπτυξιακές δυνατότητες και προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Αυτό νομίζω ότι μπορεί να γίνει αν αποφασιστούν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα και ανοίξει ο διάλογος με ένα σαφές γρήγορο χρονοδιάγραμμα για τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν μπορεί αυτή η αναγκαία κουβέντα που αφορά τη δυνατότητα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης να επανέλθει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς να μπει στους πολιτικούς σχεδιασμούς των εθνικών εκλογών της Γερμανίας. Δεν μπορεί δηλαδή οι λύσεις να περιμένουν και να προσαρμόζονται στις πολιτικές ανάγκες κάθε φορά…

Αν αυτό συμβεί, θα είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει.

Δεν θα πρέπει όμως να συμβεί. Και νομίζω ότι πραγματικά διαμορφώνεται ένα πλαίσιο συναινέσεων μεταξύ Ελλάδας και θεσμών, το οποίο αφήνει αυτές τις απόψεις σε ένα είδος μειοψηφίας.

Πείτε μου κάτι. Αξιολόγηση πάση θυσία; Ακόμη κι αν ζητηθεί να δεχθούμε τις ομαδικές απολύσεις ή να παρακάμψουμε τις συλλογικές συμβάσεις; Για παράδειγμα.

Κοιτάξτε. Βλέπω τώρα και στις εφημερίδες, σας άκουγα και πριν που διαβάζατε υπάρχουν δύο τρόποι να τα βλέπει κανείς τα πράγματα. Υπάρχουν οι μονίμως απαισιοδοξούντες και οι μονίμως τρομοκρατούντες το λαό, οι οποίοι καμιά φορά αν δεν τους αρέσουν οι απαντήσεις που παίρνουν από τους εκπροσώπους των θεσμών, τις αποσιωπούν. Και υπάρχουν και οι υπόλοιποι ασκούν το δημοσιογραφικό λειτούργημα και με τα θετικές και με τις αρνητικές ειδήσεις. Αλλά νομίζω τώρα ότι αν κανείς καθίσει και ψύχραιμα δει το τι ακριβώς συμβαίνει θα δει το ποτήρι όχι μισογεμάτο, από τη μέση και πάνω γεμάτο. Και δεν είμαστε στη φάση όπου θα κλιθούμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα τελεσιγραφικά ή πάση θυσία ή οτιδήποτε τέτοιο. Είμαστε σε μία διαδικασία πολιτική, η οποία βαίνει προς την ολοκλήρωσή της. Η Ελλάδα έχει αποκτήσει πάρα πολύ θετική έξωθεν καλή μαρτυρία.

Πάντως είναι φανερό ότι γίνεται μία πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση, γιατί άκουσα τον κ. Τσακαλώτο να λέει ότι ο Δεκέμβρης είναι ο πιο κρίσιμος μήνας από το καλοκαίρι του 15. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει δυσκολία στο κλείσιμο της αξιολόγησης.

Μα έτσι κι αλλιώς αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Αυτό το γνωρίζαμε, αλλά όπως αισιοδοξούσαμε και στην πρώτη αξιολόγηση ακόμη περισσότερο μπορούμε και πρέπει να αξιολογούμε τώρα. Δηλαδή υπάρχουνε 2-3 πάρα πολύ σοβαρά ζητήματα τα οποία θα πρέπει πέραν από τις κομματικές περιχαρακώσεις να τα συζητήσουμε. Δηλαδή το ζήτημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων κύριε Χατζηνικολάου, δεν είναι θέμα που αφορά την αριστερά αποκλειστικά. Θα πρέπει και η ΝΔ με ειλικρίνεια να αποφανθεί: Χρειάζεται η αγορά εργασίας αυτή τη στιγμή συλλογικές διαπραγματεύσεις ή θα μπούμε σε μία οικονομική λογική που λέει ότι εάν αφήσουμε τα πάντα στο επίπεδο της προσωπικής διαπραγμάτευσης του εργαζόμενου με τον εργοδότη θα γίνει πιο λειτουργική και πιο αποτελεσματική η αγορά εργασίας; Είναι μία υπαρκτή ιδέα αυτή αλλά φαίνεται ότι την ασπάζεται και η ΝΔ κι αυτό είναι το δυστύχημα. Άρα νομίζω ότι εάν την προσγειώσουμε την κουβέντα και σταματήσουμε να την βλέπουμε διαρκώς υπό το πρίσμα τρομοκρατικών και αρνητικών ενδεχομένων αυτό θα βοηθήσει και το πολιτικό σύστημα. Ας πούμε και τα κόμματα του κέντρου πρέπει να τοποθετηθούν σε αυτό το ζήτημα. Θα πρέπει να πει και το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ και η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ.

Τώρα κάνει μεγάλη εντύπωση κύριε Υπουργέ ότι το πολιτικό σύστημα για άλλη μια φορά, και πιστεύω έχετε κι εσείς τις ευθύνες σας από την προηγούμενη περίοδο που ήσαστε αντιπολίτευση, αδυνατεί να συνεννοηθεί. Και μιλώ για θέματα στα οποία δεν υπάρχει ιδεολογική, να το πω έτσι, προσέγγιση, υπάρχει εθνική προσέγγιση. Για παράδειγμα στα εθνικά θέματα, στις προκλήσεις της Τουρκίας, στις προκλήσεις της Αλβανίας ακόμα και στο θέμα του χρέους, που εγώ το θεωρώ εθνικό θέμα, το θέμα του χρέους, η γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να επιδιωχθεί η μεγίστη δυνατή συναίνεση. Το να καθίσετε όλοι γύρω από το τραπέζι και σε αυτό έχει ευθύνη η Κυβέρνηση να το προκαλέσει.

Ακούστε με. Είναι αλήθεια ότι η ακραία οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα των προηγούμενων ετών οδήγησε και σε μία όξυνση των πολιτικών παθών και σε μία πολιτική πραγματικότητα η οποία ήτανε πολωτική. Αυτό ήτανε νομίζω, ως ένα βαθμό, μοιραίο. Δηλαδή τα προγράμματα τα οποία υπεγράφησαν και απέτυχαν παταγωδώς και εκ των υστέρων παραδέχονται και οι ίδιοι οι υπογράφοντές τους ότι δε θα μπορούσαν να λειτουργήσουν, έπρεπε στην ουσία τους, στο σκληρό πυρήνα τους, να αλλάξουν. Το οποίο πράγμα και έγινε. Και μιλώ για τα δύο προηγούμενα προγράμματα τα οποία είχανε τα ασύλληπτα υψηλά πλεονάσματα που παραδέχονται άπαντες ας πούμε ότι δεν πιάνονται. Τώρα, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σας στο ότι υπάρχουν ζητήματα στα οποία πρέπει να επιδιωχθεί η μέγιστη σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων. Προφανώς, προφανέστατα για τα εθνικά ζητήματα, έτσι; Διότι αυτή τη στιγμή βλέπουμε ότι υπάρχουνε δηλώσεις και τοποθετήσεις από τους γείτονές μας οι οποίες δε βοηθούν και θα έπρεπε να έχουνε ένα μήνυμα ότι απέναντί τους υπάρχει ένα αρραγές μέτωπο των πολιτικών δυνάμεων, να μην αξιοποιούνται δηλαδή αυτά τα θέματα στην πολιτική αντιπαράθεση και θα ήταν ευχής έργο αυτό να αποκτήσει και ένα χαρακτήρα μονιμότητας αλλά και στο θέμα του χρέους θα έπρεπε να μπορέσουμε να συγκλίνουμε. Δυστυχώς όμως, και το λέω με λύπη, η ΝΔ αντί να εγερθεί και να φωνάξει και αυτή μαζί μας ότι καθώς η Ελλάδα εφαρμόζει το πρόγραμμα και τηρεί τις δεσμεύσεις της, έχει μία πραγματικότητα όπου τα έσοδα υπεραποδίδουν, ήρθε η ώρα για τους εταίρους να τηρήσουν τη δέσμευσή τους, η ΝΔ το ζήτημα του χρέους το ξαναθέτει στη διαπραγμάτευση εκ νέου προσπαθώντας να βάλει από το παράθυρο όσες από τις ακραίες πολιτικές του προηγούμενου προγράμματος εμείς καταφέραμε να αποτρέψουμε. Τι λέει δηλαδή; Θα μας δώσετε χρέος με «αντάλλαγμα» κάποιες μεταρρυθμίσεις. Ποιες μεταρρυθμίσεις εννοεί ο κύριος Μητσοτάκης; Δε χρειάζεται να προσπαθήσει κανείς για να καταλάβει, αρκεί να τον παρακολουθήσει. Νέες απολύσεις στο δημόσιο τομέα, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και προφανώς, προφανέστατα καμία αλλαγή για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Ο ίδιος βέβαια δημόσια λέει όχι στις απολύσεις, στις δηλώσεις του που έχω δει.

Δεν το έχω δει αυτό. Το θέμα είναι όμως, ξέρετε κάτι, ότι ο κύριος Μητσοτάκης έχει υπογράψει με την 5η αξιολόγηση 10.000 απολύσεις για το έτος το τρέχον και 5.000 για το προηγούμενο. Αυτή ήταν η πραγματικότητα την οποία παραλάβαμε.

Σας κατηγορεί η αντιπολίτευση ότι αγωνιζόμαστε για να ξαναφτάσουμε εκεί που ήμαστε το ’14 και ότι ουσιαστικά αυτά ήταν δύο χρόνια πλήρους στασιμότητας, δύο χαμένα χρόνια. Τι απαντάτε σε αυτό;

Απαντάω ότι θα πρέπει να ρωτήσουν τον κύριο Χαρδούβελη ο οποίος είπε ότι το υπογεγραμμένο από αυτούς πρόγραμμα δεν έβγαινε. Ότι το 4,5% πλεόνασμα δεν υπήρχε περίπτωση να πιαστεί και θα τους θυμίσω ότι από τον Ιούνιο του ’14 και μετά σταμάτησαν να εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα και ως εκ τούτου επειδή οι βίαιες υφεσιακές πολιτικές δεν μπήκαν στο πεδίο της εφαρμογής η οικονομία άρχισε κάπως να σταθεροποιείται. Λοιπόν, χαμένα θα ήταν όλα τα χρόνια για τα οποία η έρημη η ελληνική οικονομία θα προσπαθούσε να πιάσει τους στόχους που είχε υπογράψει ο Σαμαράς με το Βενιζέλο και ομολόγησε ο Χαρδούβελης ότι θα ήταν άπιαστοι. Τώρα δεν είναι χαμένα τα χρόνια. Έχει κυλήσει νερό στο αυλάκι κύριε Χατζηνικολάου και πρέπει, απευθυνόμαστε και στις άλλες πολιτικές δυνάμεις να βγάλουμε συμπεράσματα, γιατί είναι αυτό το πρώτο πρόγραμμα το οποίο φαίνεται να λειτουργεί; Γιατί έχει χαμηλά πλεονάσματα και με το παράλληλο πρόγραμμά μας έχουμε δείξει ότι μπορούμε ακόμα και σε δύσκολες δημοσιονομικές συνθήκες να νοιαζόμαστε και να κοιτάμε τους οικονομικά αδύναμους και όσους έχουνε πραγματικά ανάγκη να έχουνε μία σχετική προστασία κοινωνική και οικονομική.

Κύριε Παππά πριν πάω στο θέμα του νέου ΕΣΡ και των καναλιών, ένα τελευταίο ερώτημα. Σήμερα ασκείται από αρκετές εφημερίδες μία κριτική στον πρωθυπουργό για το αν έπρεπε ή όχι να επισκεφθεί την Κούβα και να εκφωνήσει το λόγο εκεί στην τελετή του αποχαιρετισμού του Φιντέλ Κάστρο. Για παράδειγμα η Καθημερινή γράφει σήμερα ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση και ότι πρέπει να λειτουργεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και σε μία εποχή έτσι δύσκολη για τα εθνικά θέματα και για τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές να μην ταυτιζόμαστε με σύμβολα τα οποία ενοχλούν τους Δυτικούς, καθώς είναι εκτός δυτικού τρόπου ζωής. Αφήνει δηλαδή το υπονοούμενο η εφημερίδα ότι μπορεί η παρουσία του πρωθυπουργού, που είναι ο μόνος δυτικός ηγέτης που είναι εκεί να ενοχλήσει για παράδειγμα την Ουάσιγκτον ή τις Βρυξέλλες.

Εντάξει. Νομίζω ότι αυτό τώρα δεν πρέπει να το συζητάμε με κεκτημένες ταχύτητες ψυχροπολεμικές. Είμαστε σε μία φάση, όπου ο Πρόεδρος Ομπάμα έχει ήδη επισκεφθεί την Κούβα, η οποία είχε πλημμυρίσει με αφίσες «Καλωσόρισες Ομπάμα», όταν ήταν να γίνει η επίσκεψή του.

Και αμερικανικές σημαίες.

Και αμερικανικές σημαίες. Βεβαίως. Μα είναι μία καινούρια πραγματικότητα. Δεν είναι δυνατόν. Και ούτε η αντιπαράθεση μεταξύ δεξιάς και αριστεράς είναι δυνατόν να αφορά το τι είχε γίνει στη Σοβιετική Ένωση, αν υπήρχε ανεργία μόνο στη Δύση. Έχουμε πραγματικά προβλήματα του 21ου αιώνα και εδώ καλούνται όλες οι πολιτικές δυνάμεις να επανατοποθετηθούν. Είναι μεγάλη τιμή, λοιπόν, για την Ελλάδα που ο Έλληνας πρωθυπουργός βρέθηκε σε αυτή τη συγκυρία στην Αβάνα για να τιμήσει τον ηγέτη του κουβανικού λαού, ο οποίος πλημμύρισε το κέντρο της Αβάνας προφανώς όχι με τη βία, διότι δεν οργανώνονται αυτές οι συγκεντρώσεις με τη βία. Δεν ξέρω αν είδατε τις σχετικές εικόνες και νομίζω ότι πρέπει αποσυμπιεσμένα να δούμε ιστορικά και να αποτιμήσουμε το ποια ήταν η κατάσταση αυτής της μικρής χώρας σε ένα περιβάλλον ψυχροπολεμικό, όταν έγινε η Επανάσταση στην Κούβα το 1959 και ποια είναι τώρα.

Ας μην ανοίξουμε τώρα αυτή τη συζήτηση. Να το αποφύγω.

Να μην ταλαιπωρήσουμε τους ακροατές.

Λοιπόν, πάω στις αρμοδιότητές σας. Έρχομαι στο τηλεοπτικό τοπίο. Έχουμε νέο ΕΣΡ. Είδαμε μετά από 12 χρόνια να ορκίζεται και πάλι ένα Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

14 χρόνια

14; Είναι τρομερό όμως αυτό. Κάτι δείχνει για τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία μας.

Δεν είπατε κάτι για συναίνεση πριν;

Ναι, βεβαίως. Τώρα τι γίνεται; Ποια είναι τα επόμενα βήματα; Πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα; Ποιο είναι το τηλεοπτικό τοπίο που θα υπάρξει και πότε;

Καταρχήν ήταν μία πάρα πολύ σημαντική μέρα η ορκωμοσία του ΕΣΡ. Ευχηθήκαμε σε όλους τους ανθρώπους καλή δύναμη. Θα τη χρειαστούν, διότι είναι σε ένα πεδίο, το οποίο όπως κι εσείς γνωρίζετε και καταλαβαίνουν και οι ακροατές μας υπάρχει θέμα σύγκρουσης πολύ μεγάλων συμφερόντων και η ρύθμισή του είναι μία πολύ μεγάλη πρόκληση για τη δημοκρατία μας και τη συγκεκριμένη ανεξάρτητη αρχή. Τις επόμενες μέρες θα συζητήσουμε από κοντά με τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΕΣΡ καταρχήν τα φλέγοντα ζητήματα υποστήριξης και υποδομών, τα οποία είναι ανεπίλυτα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δηλαδή με την ευκαιρία -ξέρετε- της ορκωμοσίας κάθισα και κοίταξα όλες τις εκθέσεις πεπραγμένων του ΕΣΡ. Οι άνθρωποι επαναλάμβαναν με μονότονο τρόπο ότι υπήρχε έλλειμμα κτηριακό, έλλειμμα υποδομών, έλλειμμα προσωπικού και νομίζω ότι συμπεραίνει κανείς ότι αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήταν μία πολιτική σκοπιμότητα με προφανή στόχο την αδυναμία της Ανεξάρτητης Ρυθμιστικής Αρχής να βάλει τους κανόνες. Άρα, λοιπόν, ξεκινάμε από το ότι η Πολιτεία εγγυάται ότι η Ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή, το ΕΣΡ, θα έχει όλες τις υποδομές σε ανθρώπινο δυναμικό, σε κτηριακές εγκαταστάσεις, σε τεχνολογικό εξοπλισμό που χρειάζεται.

Χρονοδιάγραμμα για τις άδειες.

Θα σας πω αμέσως.

Και θα είναι προσωρινές ή μόνιμες;

Θα σας πω. Το δεύτερο που είχα και την ευκαιρία να πω και κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας του ΕΣΡ είναι ότι όλη η τεχνογνωσία, το ανθρώπινο δυναμικό, το λογισμικό, ο τεχνολογικός εξοπλισμός, που αναπτύξαμε και συγκροτήσαμε κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού της 30/8, είναι στη διάθεσή τους από την πρώτη ημέρα. Τώρα για το χρονοδιάγραμμα και αυτό θα αποτελέσει ένα σημείο συζήτησης μαζί τους και με βάση το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης, όπως αντιλαμβάνεστε θα κινηθεί και η Κυβέρνηση. Δηλαδή εάν καταστεί τεχνικά εφικτό η αδειοδότηση να προχωρήσει μέσα στο επόμενο λίγο χρονικό διάστημα, τότε δεν θα χρειαστεί η Κυβέρνηση να προβεί σε μία μεταβατική νομοθετική ρύθμιση για να καλύψει το κενό από τώρα μέχρι την αδειοδότηση. Αν αυτό δεν καθίσταται εφικτό για υποκειμενικούς ή αντικειμενικούς λόγους, όπως αντιλαμβάνεστε ο ομιλών δεν μπορεί να συνεχίζει να παρανομεί. Διότι αυτή τη στιγμή οι τηλεοπτικοί σταθμοί βρίσκονται εντελώς στον αέρα. Δεν έχουν αποδοθεί νόμιμες άδειες και προφανώς δεν υπάρχει η κατάπτυστη και η αντισυνταγματική άνευ όρων παράταση της εντός πολλών εισαγωγικών νόμιμης λειτουργίας τους, την οποία απέδιδαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακριβώς για να αποφεύγουν την υποχρέωση τους να προχωρήσουν σε νόμιμη και τυπική αδειοδότηση.

Σας ευχαριστώ πολύ, κ. Υπουργέ. Καλημέρα.

Κι εγώ κ. Χατζηνικολάου.

gen dieuth yp

emedia a1

NGA

banner yp ggyp

banner yp ggpsp

banner yp ggee

banner yp ggtt

banner spec sec

satellite