Πώς κρίνετε εσείς την τοποθέτηση του σοσιαλδημοκράτη Σουλτς, ότι θέλει στην Ελλάδα κυβέρνηση τεχνοκρατών; Νομίζω ότι έχει την πολιτική της αξία επί της ουσίας.

 Νομίζω ότι είναι αποκαλυπτική αν και έκανε μία προσπάθεια να ανασκευάσει – ανεπιτυχώς κατά τη γνώμη μου- αποκαλυπτική των προθέσεων που αναπτύσσονται σε ορισμένους κύκλους και θα μπορούσε, νομίζω, κανείς να βγάλει πολύ χρήσιμα συμπεράσματα με δεδομένες τις δυσκολίες της οικονομίας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μία κατάσταση που απλώς ορισμένοι το θεωρούν απαράδεκτο να ερωτάται ο λαός, εν είδει ξέρετε και ιστορικής αποτίμησης, εάν όσα συνέβησαν στην Ελλάδα ήτανε το successstory ή ήταν μία τραγωδία. Αυτό δεν το αντέχει ένα πολιτικό προσωπικό στην Ευρώπη και θα επιμείνω ότι το ζήτημα το πρώτιστο και το μέγιστο αυτές τις ώρες είναι η δημοκρατία και ο χαρακτήρας της Ευρώπης αυτής καθαυτής. Το πιστεύουμε βαθιά ότι δίνουμε μία μάχη για το χαρακτήρα της Ευρώπης. Όλοι οι Ευρωπαίοι βγαίνουν και κάνουν δηλώσεις. Δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα η εξέλιξη της επόμενης Κυριακής. Αφορά στον χαρακτήρα που θα αποφασίσει να έχει η Ευρώπη για το μέλλον της. Θα σας πω κάτι κ. Αρβανίτη, που προέρχεται από το στρατόπεδο του ΝΑΙ. Την ίδια στιγμή που προσπαθούν να αποδομήσουν την ουσία του ερωτήματος, λέγοντας ότι είναι για ένα έγγραφο το οποίο δεν ισχύει, ότι είναι nonpaper, την ίδια στιγμή λένε ότι ένα όχι θα μας βγάλει από το ευρώ. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι πάμε σε δημοψήφισμα για ένα nonpaper και αν καταψηφίσουμε ένα nonpaper θα μας βγάλουν από το κοινό νόμισμα. Πρόκειται για πράγματα που δεν αντέχουν στοιχειωδώς όχι στην κριτική την πολιτική αλλά στη λογική.

 Το τι θα γίνει με την επικράτηση του ΝΑΙ νομίζω ότι στο ΚΟΚΚΙΝΟ οι ακροατές του έχουν απόλυτη καθαρότητα του τι μπορεί να συμβεί, ο πολίτης ουσιαστικά υπογράφει με το χέρι του το μνημόνιο. Θέλω να σας ρωτήσω για να το κάνουμε πιο ξεκάθαρο τι γίνεται με την ιστορία επικράτησης του ΟΧΙ.

Με την ιστορία επικράτησης του όχι, επιταχύνουμε τις διαδικασίες για την εξεύρεση λύσης και διεκδικούμε, απαιτούμε, να γίνουν αποδεκτά τα ισοδύναμα μέτρα τα οποία η ελληνική κυβέρνηση πρότεινε. Να γίνει δηλαδή μία συζήτηση η οποία να κλείσει πάρα πολύ γρήγορα με την κύρια παραδοχή ότι η Ευρώπη πολιτικά θεμελιώνεται στη βάση του διπλού σεβασμού. Δηλαδή του σεβασμού στους κανόνες και του σεβασμού στη δημοκρατία. Η Ευρώπη πολιτικά θεμελιώνεται στη βάση του διπλού σεβασμού, δηλαδή του σεβασμού στους κανόνες και του σεβασμού στη δημοκρατία. Οι ελληνικές προτάσεις δεν παραβιάζουν κάποιον κανόνα της Ε.Ε. Παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση έχει πει ρητώς και κατηγορηματικώς ότι διαφωνεί με πολλούς από αυτούς. Δεν ερχόμαστε, λοιπόν, για να τους παραβιάσουμε ή για να ζήσουμε ή για να ζητήσουμε λεφτά εις βάρος των άλλων φορολογουμένων εταίρων. Αυτό είναι το βασικό τους επιχείρημα, το οποίοχρησιμοποιούν στα εσωτερικά τους ακροατήρια. Δεν πρόκειται περί αυτού. Πρόκειται για το κατοχυρωμένο, νομίζω, και αυτονόητο δικαίωμα κάθε λαού και της εκλεγμένης κυβέρνησης του να αποφασίζει ποιος θα επωμιστεί τα βάρη τωνδημοσιονομικών προσαρμογών, που άλλοτε πρέπει να είναι πιο μεγάλα σε μέγεθος κι άλλοτε πιο μικρά.

Κ. Παππά θα τολμήσω να το ρωτήσω, γιατί είναι και δική μου ερώτηση αλλά και εκατοντάδων άλλων ακροατών. Εδώ έχουν σπάσει τα τηλέφωνα. Το ΟΧΙ θα νικήσει. Το νιώθουμε, το πιστεύουμε και φαίνεται αυτό καθαρά.

Κι εγώ το πιστεύω.

Υπάρχει ένα ζήτημα της επόμενης μέρας. Γι’ αυτό είπα ότι την επόμενη μέρα με το ΝΑΙ την ξέρουμε όλοι, κι αυτοί που θα ψηφίσουν ΝΑΙ κι αυτοί που θα ψηφίσουν ΟΧΙ. Από τη στιγμή που έχει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση το ΟΧΙ στα χέρια στο τραπέζι βάζει τη λαϊκή εντολή ξανά , που πήρε στις 25 Γενάρη, ξαναβάζει τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, γιατί πια θα έχει ένα επιπλέον χαρτί στα χέρια που είναι αυτό. Δηλαδή, και σχόλιο είναι ουσιαστικά αυτό, κατά τη γνώμη μου ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση παίρνει ένα τεράστιο επιφώνημα επιδοκιμασίας με κλειστές τράπεζες.

Εννοείτε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Εννοώ τις προγραμματικές δηλώσεις και τη λαϊκή εντολή. Ουσιαστικά ο λαός σήμερα λέει στον κ. Τσίπρα, σε αυτόν έλαχε να βάλει το κεφάλι του πάνω στον πάγκο του χασάπη και να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο. Του λέει προχώρα.

Κύριε Αρβανίτη, κοιτάξτε το πρόγραμμά μας και οι προγραμματικές μας δηλώσεις είναι ο στόχος, είναι εκεί που θέλουμε να φτάσουμε στην πορεία της διακυβέρνησής μας. Οι οικονομικές συνθήκες αλλάζουν, δυστυχώς αλλάζουν επί τω χείρω. Εδώ δεν θα πρέπει μεταξύ μας να κοροϊδευόμαστε ή να κάνουμε ότι το γεγονός ότι κάποιοι επέλεξαν να οδηγήσουν τη χώρα στη χρηματοπιστωτική ασφυξία ή το γεγονός ότι οι τράπεζές μας αυτή τη στιγμή είναι σε τραπεζική αργία και έχουμε κάποια όρια στην ανάληψη των μετρητών δεν επηρεάζει τις οικονομικές συνθήκες και τις δυνατότητες. Άρα νομίζω ότι, βεβαίως, με πολύ μεγαλύτερη ορμή και πολιτικό εκτόπισμα θα βρεθεί ο Αλέξης Τσίπρας την αμέσως επόμενη ώρα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και θα βρεθεί έχοντας πάρει μια μεγάλη και σοβαρή νίκη της δημοκρατίας. Το πώς θα γίνει η προσαρμογή της οικονομίας μας και το πώς θα μπορέσουμε να ξαναμπούμε στο δρόμο της ανάπτυξης αυτό είναι κάτι που διεκδικούμε να προτείνουμε και να φέρουμε εμείς στο τραπέζι. Θα πρέπει, βέβαια, σε κάθε περίπτωση ούτως ή άλλως -και αυτό δεν αποτελεί νέο- να καταλάβουμε ότι δυστυχώς και όχι με επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης από το Γενάρη και μετά έχουν γίνει κάποιες επιλογές σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο, οι οποίες δεν βοηθούν την οικονομία μας και θα σας έλεγα δε ότι το Υπουργείο Οικονομικών στο σκέλος των δαπανών και των εσόδων κάνει –και έχει κάνει- υπεράνθρωπες προσπάθειες για να είναι ομαλές όλες οι πληρωμές με δεδομένες τις συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση ένα ΟΧΙ την Κυριακή νομίζω ότι δίνει νέα ορμή στη διεκδίκηση της διαφορετικής πορείας, διότι κ. Αρβανίτη η οπαδοί του ΝΑΙ λένε ‘’Μένουμε Ευρώπη’’. Μάλιστα, εντάξει, σε αυτό όλοι συμφωνούμε. Το ερώτημα είναι πώς θα γυρίσουμε στην ανάπτυξη μέσα στην Ευρώπη. Πώς θα μπορέσουμε να δουλέψουμε, να ζήσουμε, να προκόψουμε, να αναπτυχθούμε μέσα στην Ευρώπη. Η μία συνταγή είναι γνωστή, αποτυχημένη, έχει καταρρεύσει και έχει καταρρεύσει και θεμελιακά, έτσι; Όταν το αναφέρατε και εσείς πριν συνομιλήσουμε. Όταν το ΔΝΤ παραδέχεται ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο μετά από 5 χρόνια εφαρμογής ενός προγράμματος, το οποίο υποτίθεται θα έκανε το χρέος βιώσιμο. Εκεί πέρα υπάρχει μια θεμελιώδης αποτυχία. Δεν μπορεί, λοιπόν, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας ορισμένοι αυτή την αποτυχία να αρνούνται να τη συζητήσουν. Καταθέτουμε εμείς κάποιες προτάσεις, δεν μπορεί να αντιμετωπίζουμε εμμονές.

Είπε ο κ. Τσίπρας χθες στην κ. Χούκλη ‘’συμφωνία την Τρίτη σε κάθε περίπτωση’’. Στην πρώτη περίπτωση το καταλαβαίνω με το ΟΧΙ: πάει δυνατός, όρθιος, με την κυβέρνηση και το λαό και βάζει τα θέματα. Με το ναι ποιος θα υπογράψει συμφωνία;

Κοιτάξτε να δείτε, ο Αλέξης Τσίπρας είναι Πρωθυπουργός της χώρας και είναι ο εγγυητής της ομαλότητας, έτσι; Σε κάθε περίπτωση θα κάνει αυτά που προβλέπονται. Θα πρέπει να γίνει σεβαστή η ετυμηγορία του ελληνικού λαού και από κει και πέρα βλέπουμε.

Μάλιστα.

Αποτέλεσμα από αποτέλεσμα, βέβαια, έχει και διαφορά, έτσι;

Βεβαίως, αυτό είναι σαφές. Πάντως φαντάζομαι ότι είναι σαφές…

Νομίζω… νομίζω ότι η νίκη του ΟΧΙ θα είναι καθαρή και αυτή θα είναι μία κρίσιμη στιγμή όπου και ο λαός μας και η κυβέρνησή μας θα πρέπει να δείξει αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία και διάθεση για έναν έντιμο συμβιβασμό προς μία συμφωνία που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να ξαναμπεί στον δρόμο της ανάπτυξης.

Όπως μου τα λέτε δηλαδή μάλλον έχει κάνει λάθος και κρίμα ο κόπος του κ. Θεοδωράκη που την έχει ψιλοέτοιμη την κυβέρνηση;

Εντάξει, νομίζω ότι όσοι απεργάζονταν σενάρια ίδια από την προπερασμένη βδομάδα που ο Πρωθυπουργός βρισκόταν στις Βρυξέλλες, όσοι απεργάζονταν σενάρια τέτοιου τύπου, σενάρια αλλαγής Πρωθυπουργού, σενάρια άλλων κυβερνήσεων πίσω από την πλάτη του λαού θα απογοητευτούν και θα απογοητευτούν περισσότερο ακόμη από το αποτέλεσμα της Κυριακής.

Κύριε Παππά ένα τελευταίο. Λίγο πριν την περασμένη βδομάδα που φαινόταν η πληροφορία και από τους δικούς μας ρεπόρτερ που είχαμε εκεί και τον ανταποκριτή και την απεσταλμένη και τον απεσταλμένο και την ανταποκρίτρια ότι η κυβέρνηση βρίσκεται κοντά στη συμφωνία. Ανέβηκαν πάνω οι πολιτικοί αρχηγοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Θεοδωράκης, ο κ. Σαμαράς, η κ. Γεννηματά έπαιξαν θετικό ή αρνητικό ρόλο πιστεύετε εσείς; Γιατί μετά έφυγε η συμφωνία και έρχονταν άλλες προτάσεις. Στα παρά ένα έγινε αυτό.

Κοιτάξτε να δείτε, αυτό που έγινε θα ήθελα να μην το χαρακτηρίσω, θα πω απλώς ότι είναι μη αναμενόμενο δηλαδή να βρίσκεται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και να υπάρχουν άλλοι πολιτικοί αρχηγοί που κάνουν παράλληλες συναντήσεις με τον αντισυμβαλλόμενο στη διαπραγμάτευση, που κάθεται στο τραπέζι μαζί την κυβέρνηση της χώρας και να διακινούνται σενάρια αλλαγής της κυβέρνησης. Αυτό είναι –θα σας έλεγα- μη αναμενόμενο και μη δόκιμο. Η πραγματικότητα είναι πάρα πολύ απτή και μη αμφισβητήσιμη. Δηλαδή τη Δευτέρα κατατίθεται από την κυβέρνηση ένα κείμενο το οποίο χαρακτηρίζεται ως βάση, την Τετάρτη ξηλώνεται στην κυριολεξία και την Πέμπτη επανακατατίθεται το ξηλωμένο ως τελεσίγραφο λίγο πριν από το Eurogroup. Ίσως τα γεγονότα έχουν να πουν πολύ περισσότερα από τα δικά μου σχόλια.

Καλή σας ημέρα, κ. Παππά.

Καλημέρα κ. Αρβανίτη, καλή ψήφο, αυτοπεποίθηση, δύναμη, ψυχραιμία κυρίως, η οποία πρέπει να υπογραμμίσουμε για άλλη μια φορά ότι είναι αξιοθαύμαστη, και πίστη στο καλύτερο αύριο. Γεια σας.

 

 

Νίκος Παππάς Στο Κόκκινο FM 3/7/2015

 

gen dieuth yp

emedia a1

NGA

banner yp ggyp

banner yp ggpsp

banner yp ggee

banner yp ggtt

banner spec sec

satellite