Η παρούσα κυβέρνηση καλείται να υλοποιήσει μία συμφωνία στην οποία δεν πιστεύει και να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα, το οποίο στην ουσία τής έχει επιβληθεί. Οξύμωρο δεν είναι;

Μόλις ολοκληρώθηκε η ψήφιση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο των «προαπαιτούμενων» προκειμένου να προχωρήσουμε και να ολοκληρώσουμε τη συμφωνία με τους εταίρους. Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται και η συμφωνία, για την οποία δεν πανηγυρίζουμε, όπως κάνανε άλλοι το 2010 και το 2012, είναι η καλύτερη δυνατή.  Το πολιτικό αυτό οξύμωρο, όπως ορθά το χαρακτηρίζετε, δοκιμάζει την αντοχή της δική μας και της κοινωνίας, η οποία στηρίζει την κυβέρνηση αυτή.

Ως «οξύμωρο» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το μέχρι σήμερα πρόγραμμα που εφαρμόσαμε. Σας υπενθυμίζω ότι εν μέσω διαπραγμάτευσης νομοθετήσαμε τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, τις 100 δόσεις, την αποσυμφόρηση των φυλακών, τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και την επιστροφή κι άλλων άδικα απολυμένων.

Τώρα βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι όλες αυτές οι πρωτοβουλίες είναι μέρος του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και παραμένουν άθικτες από τους όρους της συμφωνίας με τους εταίρους μας. Η κυβέρνησή μας λοιπόν εγγυάται, και είναι η μόνη που μπορεί να το κάνει, ότι θα λάβει και τα κοινωνικά δίκαια αντίμετρα εκείνα, προκειμένου να κρατήσει όρθια την κοινωνία στην τριετή εφαρμογή του προγράμματος.

Τι κέρδισε η Ελλάδα από τη διαπραγμάτευση; Μπορεί κανείς να μιλήσει και για κέρδη;

Η ελληνική κυβέρνηση εξάντλησε και την εντολή της και τα όρια της διαπραγμάτευσης. Εθεσε το ζήτημα του χρέους, άφησε το προηγούμενο πρόγραμμα να λήξει, έκανε στάση πληρωμών στο ΔΝΤ, ανέδειξε διεθνώς το ελληνικό ζήτημα ως ευρωπαϊκό. Η χώρα έκανε δημοψήφισμα. Και θυμηθείτε πού ήμασταν πριν από αυτό. Οι εταίροι ζητούσαν στις αρχές Ιουνίου μια πεντάμηνη παράταση με τέσσερις αξιολογήσεις και μετά το πεντάμηνο νέα προαπαιτούμενα, άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ, εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, ομαδικές απολύσεις, ταμείο διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας στο Λουξεμβούργο.

Δείτε πού είμαστε τώρα. Εχουμε μια τριετή χρηματοδότηση με ήπια δημοσιονομικά χαρακτηριστικά, ένα ενισχυμένο επενδυτικό πακέτο και η συζήτηση για το δημόσιο χρέος είναι πλέον στο κέντρο του παγκόσμιου οικονομικού διαλόγου. Και αλήθεια ποιος μπορεί να αγνοήσει το γεγονός ότι δεν γίνονται άλλες απολύσεις στο δημόσιο, ότι το θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι ανοιχτό, ότι το ΕΚΑΣ θα αντικατασταθεί το 2020 και ότι δεν αλλάζει το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας;

Οικονομολόγοι διεθνούς εμβέλειας, οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα στήριξαν την κυβέρνηση, τον αγώνα του Πρωθυπουργού και του ελληνικού λαού χαρακτηρίζουν τη συμφωνία με τους δανειστές μη βιώσιμη. Τι απαντάτε;

Πράγματι οικονομολόγοι διεθνούς κύρους, νομπελίστες, υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν με θέρμη τις ελληνικές θέσεις της διαπραγμάτευσης. Η βιωσιμότητα της συμφωνίας θα καθοριστεί από τους τελικούς όρους που βρίσκονται ακόμη υπό διαπραγμάτευση και βέβαια κυρίως από την επίλυση του ζητήματος του χρέους. Εκεί θα κριθούν όλα και δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Η διαπραγμάτευση έχει ακόμα δρόμο και μπορούμε και άλλα πράγματα να τα κερδίσουμε προκειμένου η συμφωνία να είναι βιώσιμη.

Είναι και οι πιο απλοϊκές προσεγγίσεις, όλο αλήθεια και πόνο γεμάτες που λένε: Σταματήστε τις συζητήσεις και μελετήστε μέτρα υπέρ του πολίτη. Είναι αυτό εφικτό υπό τις δοσμένες συνθήκες;

Με δεδομένο το πλαίσιο συμφωνίας, αυτή η κυβέρνηση έχει πολλά να κάνει και είναι  πολλά αυτά που περιμένει ο λαός από εμάς. Περιμένει και έχει εμπιστοσύνη σ’ αυτή την κυβέρνηση που επιτρέπει στη δικαιοσύνη να αναπνέει και να κάνει τη δουλειά της. Μια κυβέρνηση που δείχνει αποφασιστικότητα στην πάταξη της φοροδιαφυγής και που είναι αμείλικτη στα φαινόμενα διαφθοράς. Μια κυβέρνηση που θα εργαστεί ασταμάτητα για να απαλύνει τις συνέπειες των αρνητικών πτυχών της συμφωνίας και τον πόνο από τις ανοιχτές πληγές που κληρονομήσαμε.

Ολη η Ευρώπη, και όχι μόνο, έγινε Ελλάδα όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι πλατείες γέμισαν με χιλιάδες που εξέφραζαν στήριξη στον αγώνα του ελληνικού λαού και το σύνθημα «Η Ελλάδα, μια ελπίδα για την Ευρώπη» δονούσε την ατμόσφαιρα. Ποιο μήνυμα στέλνετε σήμερα σ’ αυτούς τους ανθρώπους;

Ολη η Ευρώπη παρακολουθεί την αγωνία του ελληνικού λαού και τη μάχη που έδωσε, με τους πλέον άνισους όρους, αυτή η κυβέρνηση. Τον αφορά άμεσα ο αγώνας αυτός, ο οποίος δεν έχει τελειώσει, μόλις ξεκίνησε θα έλεγα, γιατί το διακύβευμα είναι κοινό: Σε ποια Ευρώπη θέλουμε να είμαστε; Το μήνυμα, λοιπόν, είναι μήνυμα δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Και όπως διατύπωσε και ο Πρωθυπουργός στη Βουλή: «Χαμένος είναι μόνο ο αγώνας που δεν δόθηκε».

Ποιας πολιτικής ανάγνωσης πρέπει να τύχει η εμπειρία της Ελλάδας;

Η ανάγνωση αυτή είναι απλή, γι’ αυτό και δύσκολη. Εχει να κάνει με την πορεία μιας χώρας, για τις πολιτικές που ασκήθηκαν επί δεκαετίες, για ένα πολιτικό σύστημα που οδήγησε μια ολόκληρη κοινωνία στην απαξία, στη συκοφαντία, στη λιτότητα, στην εξαθλίωση. Ο ελληνικός λαός έδωσε την εντολή, εμπιστεύθηκε μια κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, υπομένει και ελπίζει.  Αυτό που χθες φαινόταν ακατόρθωτο, τώρα αποτελεί το παρόν και το μέλλον του. Η Αριστερά, η κυβέρνηση αυτή αποτελεί το οχυρό, αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για το τέλος μιας εποχής και την επανεκκίνηση της προόδου και της ευημερίας.  Το συμπέρασμα ότι η Ευρώπη είναι το πεδίο των πολιτικών αγώνων ισχυροποιείται. Εκεί υπάρχει πεδίο συμμαχιών και πολιτικής διαπραγμάτευσης, αλλαγής όρων και βελτίωσης συνθηκών.

Η εξάμηνη προσπάθεια της χώρας σας κατέδειξε, μεταξύ άλλων, και τα σοβαρά ελλείμματα δημοκρατίας στην Ευρώπη, με τις εκτιμήσεις για το τέλος της Ευρωζώνης να πληθαίνουν. Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει τα πράγματα για την Ελλάδα, είναι, ωστόσο, μία τομή στα ευρωπαϊκά πράγματα, σωστά;

Δεν είναι ακριβές ότι δεν αλλάζει τα πράγματα στην Ελλάδα. Δείτε για παράδειγμα, αυτό που συνέβη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδεικνύει έναν καθαρό διαχωρισμό μεταξύ των προοδευτικών και των συντηρητικών δυνάμεων σχετικά με το μέλλον όχι μόνο του νομίσματος, αλλά κυρίως ως προς το τι σημαίνει «κοινή πορεία της Ευρώπης»… Και βέβαια το διαπιστωθέν έλλειμμα δημοκρατίας, το διαδικτυακό σύνθημα «This is a coup» δεν αποτελεί συνθηματολογία κενή πολιτικού περιεχομένου. Ολη αυτή η διαδρομή καθόρισε όρους της συμφωνίας, κυρίως όμως αναπτύσσει μια νέα δυναμική στον ευρωπαϊκό χώρο που δεν μπορεί να μην επηρεάσει και τις εξελίξεις στο ελληνικό ζήτημα.

Το ψυχολογικό όριο για το ΣΥΡΙΖΑ είναι οι 120 θετικές ψήφοι, για να περάσουν τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας. Διαφορετικά, τι; Η χώρα θα πάει σε εκλογές; Ούτε η ίδια η αντιπολίτευση δεν τις θέλει.

Οι 120 θετικές ψήφοι δεν αποτελούν «ψυχολογικό όριο» αλλά συνταγματική επιταγή, η οποία προβλέπει και καθορίζει το πότε και για ποιους λόγους προκηρύσσονται εκλογές. Είμαι βέβαιος πάντως ότι, σε κάθε περίπτωση, η συμφωνία θα περάσει από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και το κρίσιμο είναι ο τρόπος εφαρμογής της συμφωνίας και κυρίως η κοινωνική συνοχή, η συνέχιση, δηλαδή της προσπάθειας του λαού μαζί με την κυβέρνηση για την έξοδο από την κρίση.

Δεν σας κρύβω ότι οι αρνητικές ψήφοι από την κυβερνητική πλειοψηφία συνιστούν ένα σοβαρό πολιτικό ρήγμα. Η Αριστερά, όμως, είναι συνηθισμένη στις προκλήσεις της Ιστορίας και καλείται πάντα να πάρει θέση αλλά και πρωτοβουλία στα πιο κρίσιμα σημεία της. Η ενότητα στο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει χαθεί και πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια προκειμένου να μην υπονομευτεί ο αγώνας αυτής της κυβέρνησης. Να είστε σίγουροι, πάντως, ότι το σενάριο της αριστερής παρένθεσης απέτυχε.

Να σταθούμε λίγο σ’ αυτό. Η αντιπολίτευση δεν τις θέλει τις εκλογές. Γιατί πιστεύετε;

Η αντιπολίτευση σήμερα δεν έχει σχέδιο, δεν έχει πρόταση, έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνικής πλειοψηφίας. Εχει χάσει τη λαϊκή νομιμοποίησή της. Και με βεβαιότητα δεν θα θέλει εκλογές μέχρι να ανασυνταχθεί, να εκκαθαρίσει τα φαινόμενα που οδήγησαν τη χώρα σ’ αυτή την κατάσταση και να αποδώσει τις δικές της ευθύνες.

Μιλήσατε για εκβιασμό των εταίρων και μόνο κακοπροαίρετοι μπορούν να το αμφισβητήσουν αυτό. Για εκβιασμό δεν μιλούσαν, όμως, και οι προκάτοχοί σας;
Χωρίς να θέλω να γίνω και εγώ κακοπροαίρετος με τη σειρά μου, οι προκάτοχοι έκαναν λόγο πράγματι για εκβιασμό. Για ποιον εκβιασμό όμως; Απέναντι σε ποιους και για ποιον λόγο; Μάλλον είκαζαν τον εκβιασμό που σ’ αυτούς δεν χρειάστηκε να διατυπωθεί ποτέ. Οι προκάτοχοί μας, και ο κόσμος το ξέρει αυτό, δεν χρειάστηκε να δώσουν τη μάχη, γιατί βρίσκονταν, σε πολλά θέματα, στην ίδια ιδεολογική γραμμή με τους δανειστές. Ξέρετε ένας εκβιασμός και μάλιστα εναντίον ενός ολόκληρου λαού είναι το τελευταίο όπλο όποιου δεν έχει επιχειρήματα.

Η αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας μπορεί, και κάτω από τις σημερινές συνθήκες, να κάνει αγώνα κατά της λιτότητας;

Η αριστερή κυβέρνηση είναι η μόνη κυβέρνηση που μπορεί να δώσει τον αγώνα κατά της λιτότητας. Και παρά τους δύσκολους όρους της συμφωνίας, περιθώρια για τα κοινωνικά ισοδύναμα και την προστασία των αδυνάτων είναι και θα παραμείνουν απόλυτη προτεραιότητά μας. Και ας μην αυταπατόμαστε. Αν η Ελλάδα αποχωρούσε από το κοινό νόμισμα, αυτό δεν θα σήμαινε το τέλος της λιτότητας. Αντίθετα μάλιστα.


Το Grexit δεν είναι και δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο της κυβέρνησης

Η αντιπολίτευση, και όχι μόνο, αφήνει αιχμές πως τη συμφωνία δεν την θέλετε, δεν θα εργαστείτε προς την κατεύθυνση της υλοποίησής της, για να είναι το Grexit αναπόφευκτο.

nikos pappas

Πιστεύω ότι η αντιπολίτευση έχει εγκλωβιστεί στο παράδοξο των θέσεών της. Ηθελαν συμφωνία, εν συνεχεία ήθελαν μια οποιαδήποτε ακόμη και κάκιστη συμφωνία, τώρα ασκούν κριτική για τους όρους της, εκτιμούν ότι εμείς δεν θα εργαστούμε για την υλοποίησή της και παράλληλα ψηφίζουν τα μέτρα στη Βουλή.

Υπάρχουν και άλλοι που άλλα λένε το πρωί, άλλα το μεσημέρι, άλλα το βράδυ, λένε άλλα στον ένα άλλα στον άλλο, άλλα στον τρίτο, χωρίς καμία συναίσθηση της θέσης που κατέχουν ή που κατείχαν μέχρι πρόσφατα. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Το Grexit δεν είναι και δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο της κυβέρνησης. Αντίθετα, όποιος μιλά ακόμη και αυτή τη στιγμή για Grexit, υποστηρίζει, ακούσια ή εκούσια, τις ακραίες θέσεις μέρους των δανειστών που απεργάζονταν το σενάριο «δραχμή με μνημόνιο».


Μέτρησε φίλους τους πολίτες ο Αλέξης Τσίπρας

Μέτρησε φίλους ο Πρωθυπουργός σ’ αυτή την πολύμηνη δοκιμασία; Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα. Κι εντός κι εκτός Ελλάδας…

Ο Αλέξης Τσίπρας σ’ αυτόν τον πολύμηνο αγώνα αναδείχθηκε, όχι κατ’ ευφημισμόν, σε Πρωθυπουργό όλων των Ελλήνων. Μέτρησε φίλους τους πολίτες. Και η αλήθεια είναι ότι έθεσε εκ νέου τους όρους της επιστροφής της γνήσιας πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά  και σύγκλισης και στην Ευρώπη. Σε μια εποχή που η πολιτική και οι πολιτικοί είχαν, εντός και εκτός Ελλάδας, απαξιωθεί, ο Πρωθυπουργός χαίρει, πιστεύω και εδώ στην Κύπρο,  της εκτίμησης πολιτικών φίλων, αλλά και ανθρώπων με διαφορετικές ιδεολογικές αναφορές, για την εντιμότητα του χαρακτήρα του  και την καθαρότητα της πολιτικής σκέψης του.

gen dieuth yp

emedia a1

NGA

banner yp ggyp

banner yp ggpsp

banner yp ggee

banner yp ggtt

banner spec sec

satellite