Κύριε υπουργέ Επικρατείας, Νίκο Παππά, καλή χρονιά. Με αυτό το σκεπτικό η προηγούμενη χρονιά ήταν καλή χρονιά για εσάς γιατί πήγατε σε 4 με 5 εκλογικές αναμετρήσεις σαν κεντρικό πολιτικό σύστημα.

Τρείς και μία.

 Να βάλουμε και τις περιφερειακές εκλογές. Ας ξεκινήσουμε με τις ευχές. Θα είναι αντίστοιχη; Τι πιστεύετε για αυτή τη χρονιά;

 Ήταν μια χρονιά συγκλονιστική από όλες τις απόψεις. Τα οικονομικά της αποτελέσματα ήταν πάρα πολύ καλύτερα από αυτά που οι καταστροφολόγοι θέλανε και ορισμένοι από αυτούς επιμένουν να περιγράφουν. Αλλά η χρονιά στην οποία μπαίνουμε είναι πραγματικά η χρονιά που μπορούμε να δρέψουμε τους καρπούς των προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού και να προστατέψουμε την κοινωνία από πολιτικές του παρελθόντος οι οποίες έχουν καταστροφικά αποτελέσματα. Άρα, θα σας έλεγα τώρα ότι με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, η οποία φιλοδοξούμε να έρθει πάρα πολύ γρήγορα, θα μπορέσουμε πραγματικά να μπούμε σε μια χρονιά που και θα προσελκύσουμε επενδύσεις και θα μπορούμε να δρέψουμε τους καρπούς πολιτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως η ποσοτική χαλάρωση έτσι ώστε να έχουμε αποτελέσματα τα οποία θα έχουν μία σημαντική επιρροή στην οικονομία.

 Για την αξιολόγηση αυτή υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα, για το πού θα φτάσει; Υπάρχουν φωνές που λένε ότι θα πάει πολύ πιο πίσω.

 Νομίζω ότι είμαστε σε μια φάση όπου ο οποιοσδήποτε εισηγείται ή διαμορφώνει κλίμα καθυστερήσεων θα πρέπει να το τεκμηριώνει. Διότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματική ως προς την εφαρμογή της συμφωνίας και αποτελεσματική θα σας έλεγα ως προς μια άλλη πτυχή, την προστασία των κοινωνικών στρωμάτων που θέλαμε εμείς να προστατέψουμε. Άρα, επανέρχομαι και λέω ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στον ορίζοντα λόγος για καθυστερήσεις. Και αυτό το είδαμε και από τις πρώτες επαφές του Ευκλείδη Τσακαλώτου με υπουργούς Οικονομικών, με ομολόγους του, για παράδειγμα με τον κ. Σαπέν, με τον κ. Παντοάν, ακόμη και με τον Φινλανδό Υπουργό Οικονομικών που περιμέναμε τα πράγματα να είναι πιο δύσκολα και με τον κ. Σόιμπλε φάνηκε ότι, εάν υπάρχει ειλικρίνεια και θέσεων και προθέσεων, τα πράγματα μπορούν να λυθούν. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, φαίνεται να διαμορφώνεται ένα κλίμα προώθησης αυτής της διαδικασίας και ουχί καθυστερήσεων. Νομίζω ότι οι καθυστερήσεις δεν διευκολύνουν, όχι την ελληνική κυβέρνηση και τον Έλληνα πρωθυπουργό, αλλά και την Ευρώπη συνολικά.

 Πότε θα λέγατε στον απλό πολίτη που μας παρακολουθεί ότι θα φανεί ένα φως στο τούνελ; Ξέρετε, ο κόσμος σας έδωσε τόσα εκλογικά αποτελέσματα. Και ο κόσμος προσπαθεί να δει ποια στιγμή θα καλυτερέψει η ζωή του. Τι θα λέγατε;

 Θα του έλεγα κατ’ αρχήν ότι οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και η λαϊκή παρέμβαση μέσω του δημοψηφίσματος και των εκλογών έχουν ήδη αποτελέσματα. Δηλαδή, η διατήρηση του μηχανισμού των 100 δόσεων για τα χρέη στο Δημόσιο, η προστασία της πρώτης κατοικίας, το ανοιχτό ζήτημα το οποίο διαγράφεται με θετικές προοπτικές για την προστασία των κύριων και επικουρικών συντάξεων… όλα αυτά βάζουν ένα θετικό αποτύπωμα. Το γεγονός ότι ξεκινήσαμε μεγάλα έργα τα οποία είχαν βαλτώσει, το γεγονός ότι η Ελλάδα για πρώτη φορά είναι επικεφαλής στην απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών κονδυλίων, είναι πράγματα που δεν τα γνωρίζει πολύς κόσμος. Και πρώτη στην προετοιμασία του επόμενου.

 Η αντιπολίτευση λέει ότι είχαν ξεκινήσει από πριν αυτά…

 Είχαν ξεκινήσει αλλά ποτέ η Ελλάδα δεν κατάφερε να είναι πρώτη στην κατάταξη. Και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην Ευρώπη την οποία και εμείς είχαμε δει, ήταν ότι “ζητάτε επενδύσεις αλλά δεν είστε αποτελεσματικοί στο να συγκροτείτε προγράμματα, στο να τα προχωράτε, στο να τα ωριμάζετε”. Αυτή η κριτική τώρα έχει παραμεριστεί. Αυτό λοιπόν είναι το υπόβαθρο, αυτός ο βατήρας του σταματήματος της καταστροφής. Μπήκε πάτος στο βαρέλι του καθοδικού σπιράλ. Νομίζω ότι είναι το σημείο εκκίνησης για να μπορέσουμε μέσα στο 2016, από το δεύτερο εξάμηνο και μετά, και η οικονομία μας να μπει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και αυτό να έχει πάρα πολύ άμεση επιρροή και στον δείκτη της ανεργίας και στο εισόδημα των νοικοκυριών.

 Υπάρχει και στο εσωτερικό επίπεδο. Εγώ θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα. Όταν είναι κάτι καλό και θετικό και έρχεται από το εξωτερικό πρέπει να το χρησιμοποιούμε και δεν πρέπει να καταστροφολογούμε.

 Είστε (οι δημοσιογράφοι) κατά το κοινώς λεγόμενο δικηγόροι του διαβόλου.

 Να το δεχτούμε. Έβλεπα ένα τηλεγράφημα μεγάλου διεθνούς πρακτορείου πριν από μερικές ημέρες το οποίο έλεγε για την συνάντηση που είχε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας για τις εργοδοτικές εισφορές με τους κοινωνικούς εταίρους. Έλεγε στην ανάλυση ο συνάδελφος, ότι από την ώρα που συμφωνούν οι εταίροι στην αύξηση, κάποια στιγμή και ο δανειστές δεν μπορούν παρά να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική. Συμμερίζεστε αυτές τις απόψεις;

 Έγινε πολλή κουβέντα και συνεχίζει να γίνεται. Το ζητούμενο για την κυβέρνηση και δη για την κυβέρνηση της Αριστεράς, είναι να πείσει ότι και η πλευρά της εργοδοσίας έχει συμφέρον να πληρώσει κάτι έτσι ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να μπορέσουμε από καλύτερη θέση να κοιτάξουμε μπροστά. Οι εργοδοτικές εισφορές ήταν 2,9% παραπάνω από ό,τι είναι αυτή την στιγμή. Τι λέμε λοιπόν εμείς; Η μείωση που έγινε το 2014 να επανέλθει κατά 35%. Δεν νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο κόστος. Ήδη κάποιες εργοδοτικές οργανώσεις έχουν δώσει και στη δημοσιότητα κάποια νούμερα για να αποσυμπιέσουν την όλη δημόσια συζήτηση. Το ερώτημα, βέβαια, είναι αμείλικτο κ. Ταλαμάγκα. Εάν δεν βάλουμε όλοι τον οβολό μας -και οι μισθωτοί και οι εργοδότες- για να στηριχθεί το ασφαλιστικό σύστημα, ο μόνος δρόμος είναι οι περικοπές. Γιατί κληρονομήσαμε ένα ασφαλιστικό σύστημα το οποίο θα σας έλεγα δεν ήταν απλά σε κακή κατάσταση. Ήταν και σε μια επιδεινούμενη καθοδική πορεία. Θα προχωρήσουμε στην μεταρρύθμισή του, προστατεύοντας τους συνταξιούχους.

 Εκτιμάτε ότι θα περάσει το ασφαλιστικό; Γιατί το λένε και το συζητούν πολλοί. Βλέπετε και ευρύτερη συναίνεση σε αυτό;

 Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή έχουμε βάλει στο τραπέζι μια πρόταση η οποία έχει όλες τις δυνατότητες να διαμορφώσει ευρύτερες συναινέσεις. Θα ήμασταν εμείς οι πρώτοι που θα παραμερίζαμε ή θα βάζαμε σε δεύτερο πλάνο μια κουβέντα για το παρελθόν εάν και από τις άλλες πλευρές υπάρξουν ειλικρινείς προτάσεις και όταν λέω ειλικρινείς εννοώ ειλικρινείς, διότι υπάρχει μια πραγματικότητα δεδομένων και κάποιες προθέσεις και κάποιες πολιτικές προτεραιότητες που βάζει ο καθένας.

Εξελέγη ο κ. Κυρικάκος Μητσοτάκης. Βλέπουμε και δημοσιεύματα σήμερα και σε κομματική εφημερίδα – πολλοί μιλούν για ταξική εκλογή. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

 Δεν νομίζω ότι είναι μία άδικη προσέγγιση προς τον κ. Μητσοτάκη. Δηλαδή, αν ρωτήσει κανείς τον μέσο πολίτη τι θυμάται από τη θητεία του κ. Μητσοτάκη ως υπουργού, θα πάει το μυαλό του στον φανατισμό με τον οποίο υποστήριξε τις απολύσεις. Θα σας έλεγα ότι διαμορφώνεται και μία εσωτερική γεωγραφία υποστήριξής του με ακροδεξιά μείγματα, τα οποία έχουν στο «παλμαρέ» τους διατύπωση θέσεων πάρα πολύ ακραίων και κατά τη γνώμη μας αντικοινωνικών. Και αναφέρομαι στην ακροδεξιά τάση του κ. Βορίδη και του κ. Γεωργιάδη.Νομίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης θα κριθεί κατ’ αρχήν από το πώς θα επιλέξει να αφηγηθεί το πρόσφατο παρελθόν της παράταξής του -τη διακυβέρνηση του κ. Σαμαρά, όπου δεν είμαι βέβαιος ότι έχει πάρα πολλές επιλογές- αλλά και από το τι θα προτείνει για το μέλλον Ξέρετε, εδώ πέρα κληθήκαμε ως λαός στις κάλπες και με όρους ιστορικού απολογισμού. Δηλαδή το δημοψήφισμα απεφάνθη κατά κάποιο τρόπο εάν τα μνημόνια που εφαρμόστηκαν ήταν καταστροφή ή success story. Και απεφάνθη, νομίζω, εκκωφαντικά. Συνεπώς είναι ένα μεν ερωτηματικό, αλλά κατά την προσωπική μου γνώμη με όχι πάρα πολύ μεγάλες επιλογές ως προς τις απαντήσεις, για το πώς θα τοποθετηθεί. Δηλαδή, έχει μία κεκτημένη ταχύτητα, ένα πολιτικό φορτίο ο κ. Μητσοτάκης, το οποίο τον κατατάσσει σε αυτό που θα λέγαμε νεοφιλελεύθερη σκληρή δεξιά.

 Λένε ότι μπορεί να είστε περισσότερο ευχαριστημένοι με αυτή τη επιλογή που έκανε ο κόσμος της κεντροδεξιάς παρατάξεως στη θέση του αρχηγού της, παρά εκείνο το θολό τοπίο εάν έβγαινε ο κ. Μεϊμαράκης. Γιατί θα το έχετε ακούσει κι εσείς ότι υπάρχει μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ότι υπάρχει μία σχέση και με πρώην πρωθυπουργούς, με τον κ. Καραμανλή…

 Κοιτώντας κανείς και τη σύγχρονη πολιτική ιστορία, δεν είναι ασύνηθες να κατηγορεί μία εσωκομματική μερίδα την άλλη, ότι έχει σχέσεις με τον αντίπαλο. Νομίζω αυτό συνέβη μέσα στη Ν.Δ., τίποτα παραπάνω. Είναι προφανές ότι εμείς ούτε ανακατευτήκαμε ούτε -σε καμία περίπτωση- θα λαμβάναμε το μέρος του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Τη Ν.Δ. θα την κρίνουμε για τις θέσεις της. Και τον κάθε υποψήφιο.

 Και τα πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν ακόμη και στη διακυβέρνηση σήμερα τα οποία δεν όλα ΣΥΡΙΖΑ…

 Επιτρέψτε μου να σας πω, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είχε 4,7% το 2009, αλλά έχουν υπάρξει αλλεπάλληλες πολιτικές αναμετρήσεις όπου πολύ ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας τον έχουν ψηφίσει. Έχει υπάρξει μια πάρα πολύ σοβαρή αλλαγή συνείδησης στον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός πήγε στην κάλπη πολλές φορές έχοντας στο μυαλό όχι μόνο την τσέπη τη δική του, αλλά και του διπλανού του, όχι μόνο το παιδί το δικό του, αλλά και το παιδί του διπλανού του και αυτό είναι που συγκροτεί μία αλλαγή συνολικής ατμόσφαιρας, η οποία μας έφερε και μας στη θέση της διακυβέρνησης. Το πρόγραμμά μας, ακριβώς επειδή έρχεται να πει πράγματα αυτονόητα, όχι μόνο για τον παραδοσιακό ψηφοφόρο της Αριστεράς ή για τον ψηφοφόρο ο οποίος επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ στις περασμένες εκλογές, είναι λογικό, ευκταίο και επιθυμητό και για μας να επηρεάζει και κόσμο ο οποίος βρίσκεται και πέρα από τις παραδοσιακές γραμμές της Αριστεράς. Κι εγώ θα σας έλεγα ότι είναι και απαραίτητος όρος για τη μακροζωία αυτής της διακυβέρνησης. Δηλαδή, ένας άνθρωπος της κεντροδεξιάς ή του κέντρου επιθυμεί να έχουμε ακραία φτώχεια; Όχι. Προφανώς δεν έχει πειστεί για την αναγκαιότητα του δημοκρατικού σοσιαλισμού που εμείς πρεσβεύουμε, βεβαίως, αλλά αντιλαμβάνεται ότι κάτι πάει στραβά στον τρόπο που έχουμε οργανώσει την οικονομία μας και ότι πρέπει να υπάρξει μία δημόσια παρέμβαση για να διορθωθούν ατέλειες της αγοράς οι οποίες έχουν πάρα πολύ οδυνηρές συνέπειες.

 Και άλλωστε ένα κομμάτι αυτού του συντηρητικού κόσμου πήγε κατευθείαν και σας ψήφισε.

 Βεβαίως, πάρα πολύς κόσμος…

 …Έκανε ένα ερώτημα στην εκπομπή μας ένας φίλος από την Κρήτη κι εγώ το κάνω ερώτημα σε εσάς. Λέει, παλιά ήταν η εποχή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Τον απέναντι χώρο τον εξέφραζε ο Ανδρέας ο Παπανδρέου. Σήμερα είναι ο Αλέξης Τσίπρας και είναι και ο νεότερος Μητσοτάκης, βλέπετε μια αναβίωση αυτού του δίπολου με άλλη μορφή;

 Το ελληνικό πολιτικό σύστημα ήταν παραδοσιακά διπολικό. Για πάρα πολλά χρόνια στο προοδευτικό του φάσμα ηγεμόνευαν οι δυνάμεις του κέντρου. Αυτή τη στιγμή αυτό έχει ανατραπεί. Έχει μία αριθμητική και πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία μία δύναμη της αριστεράς, που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι και εμείς θα κριθούμε ακριβώς από το πόσο θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε σ’ αυτό τον ρόλο. Τον ρόλο, δηλαδή της κεντρικής, της ηγεμονεύουσας δύναμης στον προοδευτικό χώρο. Άρα υπάρχουν αναλογίες, είναι σαφές. Είναι όρος πολιτικής γεωγραφίας. Προφανώς υπάρχουν αναλογίες, αλλάζουν τα επίδικα της πολιτικής και το αντικείμενο και οι προσωπικότητες, βεβαίως, οι οποίες είναι διαφορετικές, αλλά ασφαλώς υπάρχει αυτή η αναλογία.

 Πάμε λίγο, αν συμφωνείτε, στα θέματα της αρμοδιότητάς σας. Εχουν περάσει περίπου τέσσερις μήνες μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση. Να μας κάνετε μία αποτίμηση. Καταρχάς το βασικό δικό σας θέμα είναι οι τηλεοπτικές άδειες. Πού πάει η συγκεκριμένη υπόθεση;

 Επιτρέψτε μου να σας πω το εξής σε σχέση με το έργο το δικό μας. Εμείς, όταν αναλάβαμε βρήκαμε μία κατάσταση οργάνωσης την οποία δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε. Εγώ παρέλαβα δύο γενικές γραμματείες, για τις οποίες μου ήταν δύσκολο να αντιληφθώ ποιο ήταν το διαφορετικό αντικείμενο. Η πρώτη μας πράξη ήταν να τις ενοποιήσουμε και ως εκ τούτου να εξοικονομήσουμε πόρους, διότι ξέρετε αν ήμασταν και της άποψης, ας πούμε, του πελατειακού κράτους και του διορισμού, θα μπορούσαμε να τις είχαμε διατηρήσει και τις δύο να έχω κι εγώ τη δυνατότητα υπογράφοντας να προσλαμβάνω τους διπλάσιους απ’ ότι χρειαστήκαμε για να στελεχώσουμε αυτή τη γενική γραμματεία. Αυτή ήταν η πρώτη κίνηση. Η δεύτερη κίνηση που κάναμε ήταν να καταλογίσουμε τα τέλη χρήσης συχνοτήτων. Ήταν χαρτιά τα οποία ήταν πάνω στο τραπέζι, πάνω στο γραφείο των προκατόχων μου, τα οποία όμως ποτέ δεν πήραν την υπουργική υπογραφή. Η εξέλιξη είναι γνωστή, προκλήθηκε και κάποια ένταση όταν προχωρήσαμε σ’ αυτή την αυτονόητη ενέργεια… οι ιδιοκτησίες των τηλεοπτικών σταθμών πήγανε στα δικαστήρια, απεφάνθηκαν τα δικαστήρια κι αυτή τη στιγμή το ελληνικό δημόσιο εισπράττει 40 εκατ. τα οποία δεν εισέπραττε με την προτεραία κατάσταση. Εξοικονομήσαμε πόρους, ορθολογικοποιήσαμε το σύστημα της τοποθέτησης ανθρώπων στα γραφεία Τύπου του εξωτερικού, με αντικειμενικά κριτήρια, μοριοδότηση… Κάναμε κι άλλα βήματα. Βήματα συντονισμού. Δηλαδή συγκροτείται το συμβούλιο εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής. Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να ξαναχτίσει την εικόνα της στο εξωτερικό. Αυτό, μέσα στα δεδομένα και στις δυνατότητές μας, πρέπει να γίνει με τρόπο οργανωμένο, με τρόπο συγκροτημένο, με συντονισμό, με στόχευση για να μετρήσουμε αποτελέσματα.

 Προφανώς τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν ένα σαφές πολιτικό στίγμα, έχουν;

 Η αντίληψή μας για τη δημόσια διοίκηση δεν είναι να φύγουνε αυτοί, να βάλουμε δικούς μας. Θα σας έλεγα κιόλας, με απόλυτη ειλικρίνεια, ότι δεν υπάρχει και αυτή η δυνατότητα, διότι ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ –και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος εκτιμάται στο 35% με 36%- δεν είχε τις οργανωμένες αυτές δυνάμεις, να έχει τις ατέλειωτες δεξαμενές ανθρώπων με εμπειρία στη διοίκηση, ούτως ώστε με τη μέθοδο της εφόδου να έρθει και να καταλάβει. Αυτό, λοιπόν, που θα κάνουμε και θα το δείτε και τις επόμενες μέρες με το νομοσχέδιο για τη δημόσια διοίκηση, είναι να θεσπίσουμε κανόνες. Να σταματήσουμε τον κομματισμό. Διότι, να σας πω, ο κ Μητσοτάκης ο οποίος πλασάρει τον εαυτό του ως… μεταρρυθμιστή, διόριζε με υπουργική υπογραφή μέχρι και διευθυντές. Εκατοντάδες υπογραφές του έχουν πέσει για να διοριστούν διευθυντές. Αυτό, δηλαδή η αποθέωση -ας πούμε- του κομματισμού δεν μπορεί να θεωρείται μεταρρύθμιση. Ερχόμαστε, δηλαδή, να βάλουμε τέλος στα πράγματα αυτά και νομίζω πως θα τα καταφέρουμε.

 Στις τηλεοπτικές άδειες πώς διαμορφώνεται η κατάσταση αυτή τη στιγμή;

 Στις τηλεοπτικές άδειες το νομοσχέδιο, πλέον, το οποίο φέραμε είναι νόμος του κράτους εδώ και κάποιους μήνες και είμαστε στο τελευταίο στάδιο της συγκρότησης του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Όπως γνωρίζετε λάβαμε μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία το θωρακίζει νομικά, διότι υπήρχαν πάρα πολλά ασαφή σημεία ως προς τη νόμιμη σύνθεσή του και αυτό θα καθιστούσε την ίδια τη διαγωνιστική διαδικασία πάρα πολύ ευάλωτη σε περίπτωση που προχωρούσαμε με την υπάρχουσα σύνθεση. Άρα, πάμε με καινούργιο ΕΣΡ, με ευρεία πολιτική συναίνεση. Είμαι πάρα πολύ αισιόδοξος. Τα μηνύματα είναι πάρα πολύ θετικά…

 Και από την αξιωματική αντιπολίτευση;

 Κυρίως. Νομίζω ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είναι το κρίσιμο μέγεθος για να διαμορφωθεί η απαραίτητη πλειοψηφία και νομίζω ότι πάρα πολύ σύντομα θα προχωρήσει η διαγωνιστική διαδικασία.

 Εντός των επόμενων ημερών δηλαδή θα υπάρχει εκπρόσωπος…

 Εντός των επόμενων ημερών πιστεύω ότι θα υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Η πρώτη του δουλειά, όπως καταλαβαίνετε, θα είναι να προκηρύξει τις τηλεοπτικές άδειες.

 Πριν πάμε σε αυτό, αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, θα προχωρήσετε σε νομοθετική ρύθμιση; Έχουν ακουστεί και αυτά…

 Δεν θα ήθελα να το επαναλάβω αυτή τη στιγμή κ. Ταλαμάγκα, διότι διαμορφώνεται μια ατμόσφαιρα καλής θέλησης και συναίνεσης. Νομίζω ότι είναι ένα πεδίο στο οποίο θα δοκιμαστεί και η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

 Άρα, θα πάμε στην προκήρυξη για τις τηλεοπτικές άδειες. Πόσες τηλεοπτικές άδειες;

 Νομίζω ότι θα πρέπει να είναι τόσες ούτως ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα διαμορφωθούν βιώσιμα σχήματα. Διότι, και αυτό είναι και πανθομολογούμενο και από τις ιδιοκτησίες των τηλεοπτικών σταθμών, ότι η διαφημιστική αγορά έχει υποστεί τέτοια πτώση που αυτή η ανάπτυξη του τηλεοπτικού τοπίου καθιστά τα σχήματα μη βιώσιμα.

 Και είναι ζημιογόνα τα περισσότερα.

 Κύριε Ταλαμάγκα, τι λέγαμε τόσο καιρό; Λέγαμε ότι το πρόβλημα είναι το «τρίγωνο της διαπλοκής». Τι δεν θέλουμε; Δεν θέλουμε σχήματα τα οποία είναι μη βιώσιμα, τα οποία στηρίζονται σε τραπεζικό δανεισμό, που δημιουργεί τους αδιαφανείς όρους, που διαμορφώνει τις πιέσεις και προς το πολιτικό σύστημα, με τη σειρά του το πολιτικό σύστημα πιέζει τις τράπεζες…

 Περίπου, κάτω από πέντε άδειες; Κάπου εκεί σε πανελλαδικό επίπεδο;

 Νομίζω ότι δεν μπορώ να διαψεύσω αυτό που μόλις είπατε, διότι θα πρέπει –επαναλαμβάνω– αυτό να το θελήσουν και οι επιχειρηματίες που ασχολούνται με την τηλεόραση, να μπούμε σε ένα πεδίο το οποίο να διαμορφώνεται σε ένα πολύ σταθερό οικονομικό υπόβαθρο.

 Το γεγονός, όπως κι εσείς είπατε, είναι ότι έχει πληγεί η αγορά, όπως και η δημοσιογραφική αγορά, οι μισοί σχεδόν συνάδελφοι ή υποαπασχολούνται ή είναι άνεργοι. Το γεγονός ότι αυτές οι επιχειρήσεις είναι ζημιογόνες… Υπάρχει στο μέλλον κάποιος τρόπος ακόμα και αυτές τις μιντιακές επιχειρήσεις –γιατί εμείς θέλουμε υγιείς επιχειρήσεις, να ζούνε- με κάποιο τρόπο να τις βοηθήσετε, γιατί οι περισσότερες είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας; Δηλαδή, υπάρχει σ’ αυτή τη διαδικασία που θα ξεκινήσει με τις τηλεοπτικές άδειες η προοπτική να εξετάσετε κάποιους απ’ τους φόρους; Γιατί, από την άλλη πλευρά, τα κανάλια λένε ότι είναι υπέρογκοι οι φόροι.

 Ναι, έχουν υπερφορολογηθεί. Μάλλον αναφέρεστε το τέλος της διαφήμισης. Όλα μπορούμε να τα συζητήσουμε. Δεν έχουμε κανένα ταμπού, στο πλαίσιο βέβαια των οικονομικών δυνατοτήτων και υποχρεώσεων της χώρας. Αλλά σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε ότι το τηλεοπτικό τοπίο της επόμενης μέρας θα είναι ένα νέο τηλεοπτικό τοπίο και το λέω με όρους όχι καμπής, αλλά με όρους τομής με το παρελθόν. Είναι ένα παρελθόν το οποίο δεν ξέρω ποιος νομίζει ότι τον τιμά.

 Να πάμε σε κάτι άλλο, γιατί ανήκουμε και στην ομάδα των τηλεοπτικών περιφερειακών σταθμών που μεταδίδει και συνεργάζεται με το οικονομικό κανάλι SBC ανά την Ελλάδα. Τι γίνεται με τον πάροχο περιεχομένου; Και το λέμε εμείς που έχουμε πληγεί πριν από κάποιους μήνες από μια μερίδα αυτού που ονομάζουμε εμείς αμφιλεγόμενη ολιγαρχία στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Θα προχωρήσετε στην εταιρεία;

 Είμαστε υποχρεωμένοι κατά το νόμο. Δεν πρόκειται να παρανομήσουμε. Τις επόμενες μέρες και η εταιρεία συγκροτείται, προχωρούν κανονικά οι διαδικασίες και οι διαδικασίες του νέου χάρτη συχνοτήτων απ’ ό,τι με έχει ενημερώσει ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος εργάζεται και αυτός ασταμάτητα. Νομίζω ότι θα είναι και αυτό μια ξεχωριστή συμβολή στη νέα πραγματικότητα. Ξέρετε, και με όρους αυτοσεβασμού του Δημοσίου θα πρέπει να υπάρχει ο πάροχος δικτύου, ο οποίος είναι κομμάτι του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Δεν είναι δυνατόν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα να μην έχει αυτή τη δυνατότητα και να κρέμεται από τις δυνατότητες και τις αποφάσεις ενός ιδιώτη.

 Κύριε υπουργέ, λένε πολλοί ότι η κριτική που δέχεστε από διάφορες πλευρές έχει γενεσιουργό αιτία την αναταραχή στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Αισθάνεστε ότι μάχεστε μια μερίδα αυτού που λέμε αμφιλεγόμενη ολιγαρχία των ΜΜΕ;

 Να μου επιτρέψετε… Όχι, δεν θα το πάω αλλού. Θα κάνω μια έκκληση στους συναδέλφους σας να τηρούν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, να μας ασκούν σφοδρή, σφοδρότατη κριτική, αλλά ποτέ να μην ξεχνούν ότι ο ρόλος τους είναι η προστασία του δημοσίου συμφέροντος με την έννοια της ενημέρωσης του πολίτη και ο ρόλος τους δεν είναι η υπεράσπιση των επιχειρηματικών συμφερόντων του ιδιοκτήτη στον σταθμό στον οποίο εργάζονται.

 Εγώ θα το δεχθώ ως δημοσιογράφος, αλλά θα πρέπει κι εσείς κάποια στιγμή να βοηθήσετε και να βάλετε ένα θεσμικό πλαίσιο κι εκεί να δούμε αν δεν το δεχθούν οι δημοσιογράφοι, να δούμε πού είναι η χρυσή τομή.

 Αυτό που σας είπα αφορά μια μειοψηφία. Η μεγάλη πλειοψηφία του κλάδου δοκιμάζεται και δοκιμάζεται σε πάρα πολύ δύσκολες εργασιακές συνθήκες. Κάνουμε κι εκεί τα βήματά μας με τη ρύθμιση του διαδικτυακού τοπίου, της διαδικτυακής ενημέρωσης, όπου θα οικοδομηθεί το μητρώο. Κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε με πιο καθαρούς όρους να διευκολύνουμε τον ομαλό εργασιακό βίο των ανθρώπων οι οποίοι εργάζονται στα sites.

 Ένα μητρώο από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης όπου θα είναι και τα sites…

 Και εκεί θα πρέπει να τηρούνται οι υποχρεώσεις και της εργατικής και της φορολογικής νομοθεσίας και της δεοντολογίας.

 Έρχεται ΔΙΑΥΓΕΙΑ και στις δημοσκοπικές εταιρείες. Ρυθμιστικό πλαίσιο με ξεκάθαρους κανόνες. Τι γίνεται στο συγκεκριμένο θέμα;

 Τι γίνεται αναρωτιέται, όμως, ο λαός κ. Ταλαμάγκα. Δεν είναι ότι αναρωτιέστε εσείς σε μια συνέντευξη.

 Για να κάνω κι εγώ κριτική από την άλλη πλευρά. Η κυβέρνηση κυβερνάει ένα χρόνο.

 Κύριε Ταλαμάγκα, έχουνε γίνει πράγματα και θαύματα. Νομίζω ότι οι δημοσκοπικές εταιρείες θα πρέπει να προσπαθήσουν να επανακτήσουν ένα κομμάτι της χαμένης εμπιστοσύνης από τον κόσμο… Αλλά να μου επιτρέψετε το εξής: υπήρξε εταιρεία που έκανε δημοσκόπηση 23 – 28 Δεκέμβρη. Σας θυμίζω ότι μέσα σ’ αυτές τις ημέρες ήταν η παραμονή Χριστουγέννων, τα Χριστούγεννα και ένα Σαββατοκύριακο. Ας μου πουν τώρα οι τηλεθεατές εάν μπορεί να βγάλει κανείς συμπεράσματα από μια τέτοια μέτρηση. Άρα, εμείς νομίζω ότι μπορούμε με νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι οποίες προληπτικά θα προστατεύουν την εγκυρότητα της δημοσιοποιούμενης δημοσκόπησης, να συμβάλουμε ως πολιτεία στο να οριοθετηθεί το παιχνίδι και σε αυτό το πεδίο. Κάποτε τις λέγαμε σφυγμομετρήσεις, τώρα τις λέμε δημοσκοπήσεις, αλλά θα πρέπει όλοι μας να δούμε –και οι δημοσκοπικές εταιρείες γιατί είναι προς το συμφέρον τους, κατά τη γνώμη μου– το πώς θα ρυθμίσουμε το πλαίσιο αυτό ούτως ώστε να δίνουμε πραγματικά στον πολίτη αυτό που δικαιούται. Δικαιούται ενημέρωση και όχι προπαγάνδα δια των δημοσκοπήσεων.

 Με τα περιφερειακά κανάλια τι θα κάνετε; Έχετε τάσεις ενίσχυσης των περιφερειακών καναλιών;

 Σε κάθε περίπτωση, νομίζω, διότι και εκεί θα υπάρξει διαδικασία αδειοδότησης, το μέγεθος του αντιτίμου και ο αριθμός των αδειών θα κριθεί από τις ιδιαίτερες συνθήκες και από τον πληθυσμό της κάθε περιφέρειας. Νομίζω ότι και εκεί, αλλά με πνεύμα συνεργασίας και μεταξύ τους, οι τηλεοπτικοί σταθμοί της περιφέρειας θα μπορούν να συμβάλουν ούτως ώστε να διαμορφωθεί ένα αξιόπιστο τηλεοπτικό τοπίο και στους περιφερειακούς σταθμούς, με αξιόλογο πρόγραμμα, με αναβαθμισμένη παρέμβαση.

 Θα επιτρέψετε τη δικτύωση;

 Ήδη η δικτύωση επιτρέπεται μέχρι πέντε ώρες και μέχρι δυο παρόχους. Αυτό νομίζω ότι είναι ένα βήμα το οποίο δίνει τις δυνατότητες αναβάθμισης του τηλεοπτικού προϊόντος.

 Για να πάμε λίγο ξανά στα πολιτικά. Αν σας έλεγε μια πολιτική δύναμη να τραβήξουμε μια νοητή κόκκινη γραμμή με αυτά τα στρεβλά που έχουν γίνει εδώ και 30 χρόνια σ’ αυτό τον τόπο, από εδώ και κάτω να βάλουμε ένα πολύ σοβαρό και πολύ αυστηρό νομικό πλαίσιο, να ξεχάσουμε αυτό που έγινε στο παρελθόν και να προχωρήσουμε από εδώ και πέρα μαζί. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

 Μακάρι να γινόταν θα σας έλεγα. Μακάρι να έρχονταν μια δύναμη της αντιπολίτευσης και να μας έλεγε… Μάλιστα, έχουμε πει όλες οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου ότι είχαμε ένα Δημόσιο μη λειτουργικό σε πολλές εκφάνσεις του…

 Εγώ δεν το λέω, κ. Παππά, μόνο στο δημόσιο. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με μικρές υποθέσεις στα δικαστήρια, στην εφορία. Δηλαδή, κάποια στιγμή, δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη λέξη «περαίωση» για να μη σκανδαλίζουμε και τους δανειστές μας, αλλά κάποια στιγμή να τραβήξουμε μια γραμμή στην Ελλάδα και να πούμε από εδώ και κάτω πάμε πιο σοβαρά, μπροστά.

 Έχετε δίκιο ως προς το εξής: στην Ελλάδα υπήρχε γενικευμένη φοροδιαφυγή. Συνεπώς, η όποια ρύθμιση γίνει θα πρέπει να γίνει με όρους τομής και όχι με όρους μικροεπέμβασης πάνω σε φαινόμενα που ήταν περιθωριακά. Αυτό αφορά και στα εντός Ελλάδος και στα εκτός Ελλάδος χρήματα. Θα μπορούμε μέσα στις επόμενες ημέρες και μήνες να συζητήσουμε τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.

 Άρα, να περιμένουμε ειδήσεις και από την υπόθεση με τις λίστες;

 Εκεί νομίζω ότι έχει αποδειχθεί πως εργαζόμαστε ασταμάτητα για να περιέλθει στα χέρια μας οποιαδήποτε αξιοποιήσιμη πληροφορία σε σχέση με λεφτά που έχουν φύγει στο εξωτερικό και μετά να διακριβώσουμε αν είναι νόμιμα. Επαναλαμβάνω, για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ ότι αναγκαστικά ένας καταθέτης του εξωτερικού είναι παράνομος ή μη φορολογημένος ή οτιδήποτε τέτοιο, αλλά νομίζω ότι με δεδομένο αυτή τη στιγμή ότι οι αρχές έχουν στα χέρια τους έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών, θα πρέπει και ο πολίτης να ανταποκριθεί και να μπορέσουμε από κοινού να τραβήξουμε αυτό που είπατε πριν, μια κόκκινη γραμμή και να προχωρήσουμε από εδώ και κάτω…

 Είναι ξεκάθαρη η θέση σας σε πολιτικό επίπεδο, η θέση και η αντίθεσή σας σ’ αυτό που ονομάζουν κάποιοι ακραία ευρωπαϊκή νομενκλατούρα;

ΑΠ.: Θα σας πω γιατί. Γιατί πέρα από τη διπλωματία, υπάρχει και η πολιτική κι εμείς στις δημόσιες τοποθετήσεις μας αναγνωρίζουμε, βεβαίως μέσα στο πλαίσιο της ανάγκης οικοδόμησης συμβιβασμών, τις διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις. Δηλαδή, με το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών είναι σαφές ότι έχουμε πάρα πολύ σοβαρές διαφωνίες και ως προς την πρακτική και ως προς τις επιλογές. Θα σας παρέπεμπα στη δική μας τακτική και πολιτική διαπραγμάτευσης, η οποία δεν είναι πολιτική κλειστών θυρών, είναι πολιτική δημόσιου διαλόγου, είναι πολιτική ειλικρίνειας και ευθύτητας και η οποία νομίζω ότι αποδίδει καρπούς, όχι μόνο στην Ελλάδα.

Δείτε τις χώρες τις Ιβηρικής. Υπάρχουν πάρα πολύ σημαντικές εξελίξεις. Δείτε τι γίνεται στη Γαλλία, όπου η συμβολή της γαλλικής ηγεσίας ήταν καθοριστική και στη συγκρότηση συμφωνίας, αλλά και φαίνεται ότι η γαλλική ηγεσία επιδιώκει να βάλει ένα καινούργιο στίγμα στην ασκούμενη πολιτική, δείτε τι έγινε στην Ιταλία, το πόσο σφοδρή κριτική ακούγεται από τα χείλη του ίδιου του Ιταλού Πρωθυπουργού απέναντι στις κεντρικές επιλογές που έχουνε γίνει μέχρι στιγμής.

 Είναι η κομβική μάχη για σας η συζήτηση που θα ανοίξει και το όποιο θετικό αποτέλεσμα για το θέμα του χρέους προσεχώς; Πότε το εντοπίζετε περίπου;

 Το θέμα του χρέους έχει συμφωνηθεί να ανοίξει μετά την πρώτη αξιολόγηση. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να καθυστερήσουμε και νομίζουμε ότι μπορεί να οικοδομηθεί μια λύση η οποία θα πείθει και τον εγχώριο καταναλωτή και τον διεθνή επενδυτή ότι η χώρα μας είναι μια χώρα στην οποία αξίζει να επενδύεις, να ζεις και να μπορείς να προκόψεις.

 Είστε σε μια ομάδα, με αιχμή βέβαια την κορυφή της πολιτικής πυραμίδας που είναι ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, που εδώ και μήνες έχει κερδίσει σχεδόν τα πάντα. Μου έλεγε ένας μεγάλος σε ηλικία φίλος, πριν από μερικές μέρες, ότι εάν αυτοί οι άνθρωποι φύγουν τώρα, με αυτό το πολιτικό κεφάλαιο που έχουν αποκτήσει και κάνουν λίγο στην άκρη -γιατί έρχονται δύσκολα προβλήματα- και αφήσουν κάποιον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα, θα τους βρούμε στο μέλλον με πολύ πιο υψηλό πολιτικό κεφάλαιο. Το έχετε σκεφτεί;

 Ναι, το έχουμε σκεφτεί, αλλά ξέρετε δεν το σκεφτήκαμε τώρα, το σκεφτήκαμε όταν μας έλεγαν στο τέλος του 2014: αφήστε να βγει πρώτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας και θα έρθει και η ώρα η δική σας. Θέλετε να συζητήσουμε τι θα γινόταν έτσι και δεν είχαμε πολιτικές εξελίξεις; Δεν θα είχε προστατευθεί η πρώτη κατοικία, δεν θα είχε έρθει η ρύθμιση των 100 δόσεων, θα είχαμε άγριες περικοπές αυτή την στιγμή στις συντάξεις, θα είχαν απελευθερωθεί οι απολύσεις. Δεν σας λέω εικασίες. Σας μιλώ για τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης Σαμαρά. Τα υπογεγραμμένα. Αυτή θα ήταν η πραγματικότητα. Άραν εμείς αντί να βάλουμε το πολιτικό μας κεφάλαιο στον τόκο, πήραμε την ιστορική ευθύνη και -έχοντας στο μυαλό μας από πού ξεκινήσαμε και από πού προήλθαμε και εάν θέλετε ως τρόπος ζωής και ως συνολική στάση- αναγνωρίζουμε ότι είμαστε για τα δύσκολα. Για τα δύσκολα, λοιπόν, ο λαός μας στράφηκε στην Αριστερά και αυτή την ιστορική ευθύνη δεν έχει δικαίωμα κανένας από εμάς να την απεμπολήσει.

 Κύριε Παππά, σας ευχαριστώ πολύ για την πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη της νέας χρονιάς.

 Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ και καλή χρονιά σε όλους.

gen dieuth yp

emedia a1

NGA

banner yp ggyp

banner yp ggpsp

banner yp ggee

banner yp ggtt

banner spec sec

satellite