Ομιλία Υπ. Επικρατείας Νίκου Παππά στην εκδήλωση των 110 χρόνων του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Κύριε Πρόεδρε της Βουλής,

Υπουργοί,

Σεβασμιότατε,

Φίλες και φίλοι

Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1905 από τα σπλάχνα του ιδιωτικού «Τηλεγραφικού Πρακτορείου Στεφανόπολι», το οποίο κρατικοποιήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών.

Πάντα η είδηση, η πληροφόρηση ήταν ένα αγαθό ύψιστης σημασίας.

Η τεχνολογική ανάπτυξη και το επίπεδό της κάνει το πλήθος και την ταχύτητα της είδησης ασύλληπτη.

Ακριβώς για αυτό είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι η είδηση δεν είναι απλώς η πληροφορία. Είναι πρώτα και κύρια δημοκρατικό δικαίωμα του πολίτη. Και αυτό είναι η αποστολή του ΑΠΕ εδώ και 110 χρόνια.

Όσοι δεν είναι επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης, δύσκολα γνωρίζουν τον κύριο όγκο της δουλειάς ενός πρακτορείου. Ποιος είναι;

Είναι να παράγει πρωτογενείς ειδήσεις. Με τους δημοσιογράφους και τους ανταποκριτές του στη χώρα αλλά και στο εξωτερικό. Με τις συνεργασίες του με τα ξένα πρακτορεία.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η είδηση ήταν σπάνιο αγαθό, η λειτουργία του Αθηναϊκού Πρακτορείου ήταν τόσο σημαντική που σελίδες ολόκληρες των εφημερίδων της εποχής αποτελούσαν απλώς αντιγραφή των τηλεγραφημάτων του.

Οι δε επαρχιακές εφημερίδες ήταν πλήρως εξαρτημένες από τη ροή ειδήσεών του, για τα νέα που αφορούσαν τις εξελίξεις στην πρωτεύουσα αλλά και στη χώρα ευρύτερα.

Δύσκολο, σήμερα, να φανταστούμε μια εποχή χωρίς ούτε καν σταθερό τηλέφωνο. Ο τηλέγραφος ήταν το κύριο μέσο μετάδοσής των ειδήσεων και ο ασυρματιστής ήταν εκ των βασικών στελεχών του Πρακτορείου.

Άλλωστε, ήδη από το 1931 το ΑΠΕ αναδιοργανώθηκε και απέκτησε δημοσιογραφική δομή. Και νομίζω ότι θα ήταν άδικο να μην σταματήσουμε ένα λεπτό για να τιμήσουμε όλους εκείνους τους ανθρώπους, δημοσιογράφους αλλά και διοικητικούς και τεχνικούς, επώνυμους και ανώνυμους, που για 110 χρόνια αποτελούν την κινητήρια δύναμη του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου.

Το πρακτορείο λοιπόν εξελίσσεται και από υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών μετατρέπεται σε υπηρεσία της τότε Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών.

Δεν σταματά, όμως, μια παραδοσιακή σχέση με τη διπλωματία, αφού στα πρότυπα μεγάλων εθνικών πρακτορείων του εξωτερικού, εκτός από τις ειδήσεις από το εξωτερικό στη χώρα, μεταφέρει και τις ειδήσεις της χώρας στο εξωτερικό. Και αυτό γίνεται ακόμα πιο σημαντικό σήμερα, όπου το διεθνές ενημερωτικό περιβάλλον διψά για σοβαρές και έγκυρες ειδήσεις από την Ελλάδα.

Για να γυρίσουμε στην ιστορία, η παραγωγή ειδήσεων από το Αθηναϊκό Πρακτορείο υπακούει υποχρεωτικά στις επιταγές ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου τεχνολογικού περιβάλλοντος.

Το 1956 ο τηλέγραφος μετατρέπεται σε τηλετυπικό δίκτυο που συνδέει το πρακτορείο με όλες τις Αθηναϊκές εφημερίδες και δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που τα τέλεξ, κατέβαζαν σεντόνια ολόκληρα χαρτί με τα τηλεγραφήματα του πρακτορείου.

Σήμερα οι ρυθμοί με τους οποίους προχωρά η είδηση είναι ιλιγγιώδεις.

Η εποχή που το Ρόιτερς έστελνε περιστέρια με τις τιμές του χρηματιστηρίου από τις Βρυξέλλες στο Άαχεν έχει περάσει. Οι ειδήσεις των πρακτορείων βρίσκονται κι αυτές αναρτημένες στο διαδίκτυο, όπου οι συνδρομητές τις αναζητούν αντί να τις λαμβάνουν μία μία.

Και είναι το ίδιο διαδίκτυο που συνιστά τη μεγαλύτερη πρόκληση για όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, τα οποία αναζητούν τους τρόπους λειτουργίας τους και αποτελεσματικότητάς τους μέσα σ’ ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Εκεί το πρακτορείο μπορεί και οφείλει να πρωταγωνιστεί.

Ήδη πρωταγωνιστεί και είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσει μιας και όπως ανέφερε ο Μιχάλης Ψύλλος η συντριπτική πλειοψηφία των ειδήσεων που αναπαράγονται στο διαδίκτυο έχουν τη ρίζα-φύτρα τους στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο .

Ταυτόχρονα, ο ρόλος τους είναι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά απαραίτητος. Σε έναν ορυμαγδό υπερπληροφόρησης, όπου ο χρήστης δυσκολεύεται να αξιολογήσει την πληροφορία.

Με αυτή την έννοια θεωρώ ότι το πρακτορείο είναι ένα οχυρό αξιοπιστίας και με την πολλαπλασιαστική δύναμη του διαδικτύου μπορεί να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματική,

διότι είμαστε σε μια εποχή δυστυχώς όπου η διαστρέβλωση διεκδικεί να εκτοπίσει τη διασταύρωση,

το μονομερές και εμπαθές σχόλιο διεκδικεί να εκτοπίσει το ρεπορτάζ

και η εξυπηρέτηση των στενών, ιδιοτελών συμφερόντων του επιχειρηματία ιδιοκτήτη ΜΜΕ διεκδικεί να εκτοπίσει την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος.

Σε αυτή την εποχή, η ένδειξη: «όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ», αποτελεί και θα αποτελεί σφραγίδα εγκυρότητας και ασπίδα προστασίας των πολιτών σε κάθε είδους παραπληροφόρηση.

Επιτρέψτε μου μία μικρή παρέμβαση.

Κατηγορείται αυτή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία κι αυτή η κυβέρνηση ότι επιθυμεί δια της διαδικασίας αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών να επηρεάσει το περιεχόμενο των ειδήσεων, το χαρακτήρα τους και τον τρόπο που ασκείται ο έλεγχος στην κυβερνητική πολιτική και η γνώμη που εκφράζουν τα ΜΜΕ για όσα αυτή η Κυβέρνηση κάνει.

Έρχομαι ενώπιον σας να ισχυριστώ ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο διότι στο παρελθόν η απειλή της διαδικασίας της νόμιμης αδειοδότησης ήταν το μέσο πίεσης της πολιτικής εξουσίας προς τα ΜΜΕ .

Αν κάτι λείπει αυτόν τον καιρό είναι η ρύθμιση και οι καθαροί κανόνες.

Όπως γνωρίζετε έχει ήδη ψηφιστεί ο νόμος ο οποίος προβλέπει το πώς θα προχωρήσει η διαδικασία της αδειοδότησης .

Δυστυχώς υπάρχουν καθυστερήσεις οφειλόμενες σε παράγοντες τους οποίους δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή ενώπιον σας να επαναλάβω.

Αυτό που πρέπει όμως να κάνω είναι να επαναλάβω με σαφήνεια ότι η κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει όλα τα κατάλληλα νομικά εργαλεία για να προχωρήσει αυτή η διαδικασία διότι δεν τιμά κανέναν, κανένα κόμμα, καμία πτέρυγα της Βουλής, κανένα θεσμό, κανέναν άνθρωπο αυτή η διαδικασία να μην ολοκληρώνεται τη στιγμή που υπάρχει ψηφισμένος ο νόμος.

Κλείνοντας θέλω να πω ότι εύχομαι μακροημέρευση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, εύχομαι να τα χιλιάσει, να συνεχίσει να διασταυρώνει την είδηση.

Να αποτελεί σημείο αναφοράς, να αποτελεί πηγή ενημέρωσης και να αποτελεί ένα κομμάτι της περιουσίας του ελληνικού λαού.

Ένα κομμάτι της περιουσίας του έθνους το οποίο είναι ανεκτίμητο.

Καλή δουλειά,

Χρόνια πολλά και να εορταστούν τα 200 και τα 300 χρόνια του Πρακτορείου.

Ευχαριστώ πολύ